Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Αποσπασματικές παρεμβάσεις αντί για ολοκληρωμένη αντιπλημμυρική προστασία η ουσία της συμπληρωματικής ΜΠΕ για τον Ποδονίφτη


Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 18ης Νοέμβρη 2026 συζητήθηκε η γνωμοδότηση επί της συμπληρωματικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για τα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας στο ρέμα του Ποδονίφτη. Η Λαϊκή Συσπείρωση καταψήφισε την σχετική γνωμοδότηση.

Η Δανάη Γκούμα, που ήταν η ειδική αγορήτρια της "Λαϊκής Συσπείρωσης" για το θέμα υπογράμμισε ότι η ΜΠΕ δεν απαντά στο ουσιαστικό ζητούμενο: την ολοκληρωμένη αντιπλημμυρική θωράκιση της περιοχής, με ταυτόχρονη προστασία και
ανάδειξη του φυσικού περιβάλλοντος του ρέματος.

Για την κατεύθυνση της ΜΠΕ:
  • Οι ΜΠΕ, στο υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο, περιορίζονται σε περιγραφές της υφιστάμενης κατάστασης χωρίς σαφή και επαρκώς δεσμευτικά κριτήρια για μια σειρά κρίσιμων περιβαλλοντικών ζητημάτων.  
  •  η συγκεκριμένη ΜΠΕ παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα ως προς τη δομή της καθώς διασπάται σε αρχικό και συμπληρωματικό τεύχος δυσχεραίνοντας την ενιαία αξιολόγηση των έργων.  
  • είναι προβληματική ως προς τον ίδιο τον σχεδιασμό και την πληρότητά της: Η αντιπλημμυρική θωράκιση είναι ρεαλιστική όταν σχεδιάζεται σε επίπεδο συνολικής λεκάνης απορροής και όχι αποσπασματικά. Η μελέτη περιορίζεται στη λεκάνη του Ποδονίφτη, χωρίς να αξιολογεί επαρκώς τις επιπτώσεις των προτεινόμενων παρεμβάσεων στα κατάντη τμήματα του Κηφισού και στους δήμους που επηρεάζονται από αυτά.
Για τα προτεινόμενα έργα: 
  • Έχουν κυρίως χαρακτήρα σημειακών παρεμβάσεων, για να λύσουν επιμέρους προβλήματα και όχι για να διασφαλίσουν ολοκληρωμένη αντιπλημμυρική προστασία. 
  • Αντί για ολοκληρωμένες λύσεις δίνονται υποσχέσεις για μελλοντική αποκατάσταση και οικολογική αναβάθμιση του Ποδονίφτη. 
  • Η όποια «πράσινη» αναμόρφωση δε γίνεται με κριτήριο την ολοκληρωμένη αντιπλημμυρική προστασία, την προστασία της λαϊκής κατοικίας, την αναβάθμιση της περιοχής με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες, αλλά την καπιταλιστική κερδοφορία με το αζημίωτο φυσικά για τους κατασκευαστικούς ομίλους.
Ενδεικτικές είναι και οι επισημάνσεις της Διεύθυνσης Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής. Αναγνωρίζεται ότι ο Ποδονίφτης δεν έχει ακόμη οριοθετηθεί. Επισημαίνεται επίσης ότι η υδραυλική επάρκεια εξετάζεται με βάση πλημμυρική παροχή περιόδου επαναφοράς 50 ετών, χωρίς να προκύπτει περιθώριο ασφαλείας για ισχυρότερα πλημμυρικά φαινόμενα, δηλαδή ομολογεί μηδενικό περιθώριο ασφαλείας απέναντι σε βροχοπτώσεις ισχυρότερες της 50ετίας.

Ταυτόχρονα, η ίδια γνωμοδότηση αναγνωρίζει σημαντικές εκκρεμότητες: την ανάγκη επανεξέτασης των οριογραμμών έως τη γέφυρα της οδού Αχαρνών, την προβληματική υδραυλική στένωση στη γέφυρα Χαλκίδος, η αντικατάσταση της οποίας παραπέμπεται στο μέλλον, καθώς και την ανάγκη διερεύνησης της κατάστασης του κλειστού τεχνικού έργου συμβολής του Ποδονίφτη στον Κηφισό. 

Πρόκειται για ζητήματα που συνδέονται άμεσα με την ασφάλεια των κατοίκων, των εργαζομένων και των λαικών περιουσιών σε αυτές τις γειτονιές και δεν μπορούν να παραμένουν σε εκκρεμότητα.

Η εισήγηση της δημοτικής αρχής Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας για θετική γνωμοδότηση προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Ομολογεί ότι η προτεινόμενη λύση δεν αποτελεί ώριμη πρόταση ολοκληρωμένης οικολογικής αποκατάστασης, καθώς προϋποθέτει σημαντικές πολεοδομικές και συγκοινωνιακές παρεμβάσεις, ανακατασκευές γεφυρών, απαλλοτριώσεις και συντονισμό πολλών φορέων, οι οποίες παραπέμπονται στο αόριστο μέλλον.  

Η θέση της ΛΑΣΥ υπογραμμίζει ότι ο Ποδονίφτης χρειάζεται ολοκληρωμένη αντιπλημμυρική προστασία, με σχεδιασμό σε επίπεδο συνολικής λεκάνης απορροής, προστασία του φυσικού του χαρακτήρα και ουσιαστική διασφάλιση της ζωής και της περιουσίας των κατοίκων. Όχι έργα αποσπασματικά που δημιουργούν νέα τετελεσμένα και παραπέμπουν τις ουσιαστικές λύσεις σε ένα αόριστο μέλλον.

Ολόκληρη η παρέμβαση της Δανάης Γκούμα ΕΔΩ
 

Η τοποθέτηση της Δανάης Γκούμα για την συμπληρωματική ΜΠΕ του Ποδονίφτη


 


 

Καταρχάς, θέλω να αναφερθώ στο γενικότερο πλαίσιο, πριν τοποθετηθώ στο συγκεκριμένο.

Οι ΜΠΕ δεν είναι μελέτες που αποτυπώνουν ουσιαστικά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις ενός τεχνικού έργου.

Τι είναι; είναι μία περιγραφική αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης και υποκειμενικές, ποιοτικές εκτιμήσεις της εκάστοτε μελετητικής εταιρίας, συνοδευόμενες από προτάσεις. Δηλαδή η εταιρία που συντάσσει τη μελέτη του εκάστοτε τεχνικού έργου, είναι αυτή που εκτιμά αν το έργο που η ίδια προτείνει έχει επιπτώσεις στο περιβάλλον, ποιες είναι αυτές και πως θα μειωθούν.

Γιατί; Μα γιατί δεν υπάρχουν σαφή πρότυπα, όρια, κανονισμοί για μια σειρά από περιβαλλοντικά ζητήματα. Επομένως, πρακτικά είναι ένα στάδιο για τη νομική κατοχύρωση των κατασκευαστικών ομίλων πριν τη κατασκευή έργων (με δεδομένο ότι γίνεται και διαβούλευση με του φορείς που επηρεάζονται) με βάση το εκάστοτε θεσμικό πλαίσιο.

Το ήδη δαιδαλώδες περιεχόμενο της συγκεκριμένης ΜΠΕ σηματοδοτείται και από τον ακατανόητο τίτλο του, παρότι οι ΜΠΕ αφορούν σε συγκεκριμένο έργο ή δραστηριότητα και όχι σε επικαιροποιήσεις ή συμπληρώσεις παρωχημένων μελετών. 

Ο λαβύρινθος αυτός ενισχύεται τώρα με τη διάσπαση σε δύο του οφειλόμενου ενιαίου τεύχους της ΜΠΕ, όπως αυτό θα έπρεπε να διαμορφωθεί με τα συμπληρωματικά στοιχεία. Με τη μεθόδευση αυτή επαφίεται στο χρόνο, στις ειδικότερες γνώσεις και στην ευθύνη του εκάστοτε χρήστη της/των ΜΠΕ να αντιπαραβάλλει τα δύο τεύχη για να καταλήγει σε υποκειμενικά σε ένα βαθμό συμπεράσματα για το «τί εννοεί ο μελετητής»! Απαράδεκτο!

Επί του προκειμένου, δεν πρόκειται ουσιαστικά για αντιπλημμυρική προστασία του ρέματος του Ποδονίφτη. Η ολοκληρωμένη αντιπλημμυρική θωράκιση πρέπει να γίνεται σε επίπεδο ολόκληρης της λεκάνης απορροής, ιδιαίτερα σε ένα τόσο ευάλωτο και δυναμικό σύστημα όπως είναι το μητροπολιτικό συγκρότημα των Αθηνών.

Τα συγκεκριμένα έργα σχεδιαστήκανε με μελέτη που αφορά μόνο τη λεκάνη απορροής του Ποδονίφτη (άρα συνεκδοχικά και η ΜΠΕ αφορά μόνο αυτή τη λεκάνη απορροής). Ο Ποδονίφτης όμως είναι υπολεκάνη της συνολικότερης λεκάνης απορροής του Κηφισσού, που είναι το πιο σημαντικό ποτάμιο σύστημα της Αθήνας (όχι το μοναδικό). Σε αυτή την αποσπασματική προσέγγιση δεν έχει γίνει εκτίμηση των επιπτώσεων των όποιων λύσεων σε κατάντη τμήματα του Κηφισού που αφορούν άλλους δήμους.

Ακόμα και στο πλαίσιο της λεκάνης του Ποδονίφτη, που όπως ανέπτυξα πιο πάνω είναι ήδη αποσπασματική προσέγγιση, τα έργα που προτείνονται είναι εμβαλωματικού χαρακτήρα και απλά «κλείνουν κάποιες τρύπες» χωρίς να παρέχουν ολοκληρωμένη αντιπλημμυρική προστασία. Πρόκειται δηλαδή ουσιαστικά για σημειακές παρεμβάσεις που πρόχειρα και προσωρινά λύνουν (εντός πολλών εισαγωγικών) συγκεκριμένα πολύ οξυμένα προβλήματα, όπως μαρτυράται. 

Γι’ αυτό άλλωστε προσπαθείτε να τεκμηριώσετε τη πρόταση σας με «τη δυνατότητα συνδυασμού της … με τη μελλοντική οικολογική αναβάθμιση του Ποδονίφτη». Ποιος; Που; Πότε; .. αλλά θα τεκμηριώσω και παρακάτω.

Συνεχίζοντας τη κριτική μας με τις λύσεις αυτές, βλέπουμε ότι στα προτεινόμενα έργα συνυπάρχουν οι κλασικές «γκρι» κατασκευαστικές λύσεις, όπως η συμβολή Ποδονίφτη με τον Κηφισό, με τις «πράσινες» λύσεις, όπως τα έργα ανάντη της γέφυρας οδού Χαλκίδος. Ειδικά στο ζήτημα των «πράσινων» λύσεων, αφιερώνεται η συμπληρωματική ΜΠΕ, όπου σχολιάζει τα ζητήματα της ανάπλασης για να τεκμηριώσει την απόφαση για κόψιμο υφιστάμενων δέντρων και εκ νέου φύτευση βλάστησης στα πρανή της νέας κοίτης.

Όμως από τη πλευρά μας οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι, η όποια «πράσινη» αναμόρφωση δε γίνεται με κριτήριο την ολοκληρωμένη αντιπλημμυρική προστασία, την προστασία της λαϊκής κατοικίας, την αναβάθμιση της περιοχής με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες, αλλά με βάση τη στρατηγική για απόπειρα ξεπεράσματος της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης μέσω της λεγόμενης «πράσινης» ανάπτυξης. Στο πλαίσιο αυτό, απαξιώνονται τεχνητά υφιστάμενες υποδομές και κατασκευάζονται νέες, με το αζημίωτο φυσικά για τους κατασκευαστικούς ομίλους.

Ταυτόχρονα, δίνονται υποσχέσεις οι οποίες δημιουργούν ‘φρούδες’ ελπίδες σε κατοίκους της όμορης περιοχής περί αναβάθμισης της ζωής τους, καθότι θα «φύγει το μισητό τσιμέντο». Τονίζω ξανά όμως, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παράλληλα έγινε όντως επαρκής μελέτη για αντιπλημμυρική προστασία.

Σημειώνουμε ότι η όποια αναβάθμιση έρχεται στο έδαφος της ατομικής ιδιοκτησίας που αντιμετωπίζει τη γη ως επενδυτικό προϊόν και την κατοικία ως εμπόρευμα. Όπως έχει διαπιστώσει και ο λαός της περιοχής επανειλημμένα και τα τελευταία χρόνια έχει βιώσει στο πετσί του, σε τελική ανάλυση κερδισμένοι θα είναι πάλι οι όμιλοι και όχι ο λαός.  

Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά τη γνωμοδότηση τη ΜΠΕ: «Επικαιροποίηση των Υφιστάμενων Μελετών και Συμπλήρωση Με Πρόσθετες Μελέτες Αντιπλημμυρικής προστασίας του Ρέματος Ποδονίφτη» καταρχήν διαφωνούμε.

Θυμίζουμε ότι, η ΜΠΕ με τίτλο «Επικαιροποίηση των Υφιστάμενων Μελετών και συμπλήρωση με πρόσθετες μελέτες Αντιπλημμυρικής Προστασίας του ρέματος Ποδονίφτη» εκπονήθηκε στις 30.1.25 και επ’ αυτής εκδόθηκαν, μεταξύ άλλων, οι παρακάτω γνωμοδοτήσεις:

  • Η υπ’ αρ. 338/11.6.25 ομόφωνα αρνητική απόφαση του Δ.Σ. Αθηναίων.

  • Η υπ’ αρ. 260/24.11.25 θετική κατά πλειοψηφία ΑΠΣ με τη ΛΣ να καταψηφίζει.

  • Η υπ’ αρ. 74/27.6.25 ομόφωνα αρνητική απόφαση του Δ.Σ. Ν.Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας.

Είχε προηγηθεί το υπ’ αρ. 27815/12.5.25 έγγραφο της Δ/νσης Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής προς το μελετητή για την αποστολή συμπληρωματικών στοιχείων απαραίτητων για τη γνωμοδότησή της. Σε συνέχεια αυτού υποβλήθηκε το από Ιούλη 2026 «Συμπληρωματικό Τεύχος».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν ορισμένες επισημάνσεις της από 8.9.26 «θετικής υπό όρους», το γνωστό παραμύθι, γνωμοδότησης της Διεύθυνσης Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής. Περιορίζομαι στις παρακάτω επισημάνσεις που αναφέρονται στην αρχική ΜΠΕ:

  • (παρ.1.2) «Τα έργα διευθέτησης – αναδιευθέτησης αφορούν το μήκος του ρέματος λίγο ανάντη της διέλευσης του με τη Λεωφ. Κηφισίας μέχρι την εκβολή στον Κηφισό αφού η υδραυλική επίλυση του ελέγχου επάρκειας του ρέματος που πραγματοποιήθηκε έδειξε ότι το ανάντη [σ.σ.: της Λεωφ. Κηφισίας] τμήμα του ρέματος [σ.σ. του Ποδονίφτη] παροχετεύει την πλημμυρική παροχή της 50ετίας.».

Στο κεφάλαιο, όμως Δ, που είναι σχετικό με τους όρους της θετικής γνωμοδότησης, αφήνει στο απυρόβλητο το γεγονός ότι και ο ίδιος ο Κηφισός είναι προ πολλού διευθετημένος κατάντη της εκβολής του Ποδονίφτη για παροχέτευση καταιγίδας με περίοδο αναφοράς 50 ετών.

  • Επιπλέον, αναφερόμενη στην παρ.6.2, ομολογεί μηδενικό περιθώριο ασφαλείας απέναντι σε βροχοπτώσεις ισχυρότερες της 50ετίας.

  • (1.3.1. Θέση) «Ο Ποδονίφτης περιλαμβάνεται στα ρέματα που χαρακτηρίζονται σαν ιδιαίτερου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος με βάση την Υπουργική απόφαση … (ΦΕΚ 281/Δ/23-3-1993) ωστόσο δεν έχει γίνει καθορισμός της οριογραμμής του. Στο Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας/Αττικής 2011 το ρέμα Ποδονίφτη υπάγεται στους υγροτόπους Β προτεραιότητας, οι οποίοι εντάσσονται σε πενταετές πρόγραμμα οριοθετήσεων.».

Αφήνει και πάλι στο απυρόβλητο το ότι και η νομική αναγνώριση του Ποδονίφτη ως «ιδιαίτερου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος» ήδη από το 1993 παραβιάζεται επί μια 30ετία και επισφραγίζεται με την υπόψη ΜΠΕ, εφόσον τελεσφορήσει. Επίσης, επιβεβαιώνεται από τη Διεύθυνση Υδάτων ότι «δεν έχει γίνει καθορισμός της οριογραμμής» του Ποδονίφτη. Γεγονός που αποδεικνύει ότι διαχρονικά οι αστικές κυβερνήσεις δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον και καμία προτεραιότητα για την οικολογική φυσιογνωμία των ρεμάτων, ούτε και για την προστασία τους από κάθε λογής καταπατητές (έχουμε και το πρόσφατο παράδειγμα με τον Γιαμπουρλά), και επομένως για την αντιπλημμυρικής τους λειτουργίας.

Στο κεφ. Δ της ίδιας γνωμοδότησης της Δ/νσης Υδάτων της Αποκεντρωμένης προτείνεται:

  • «2. να εξεταστεί η τροποποίηση των [σ.σ.: προτεινόμενων στη ΜΠΕ] οριογραμμών μέχρι το κλειστό τμήμα της γέφυρας οδού Αχαρνών, σύμφωνα με το (10) σχετικό Σχέδιο 6.13, ώστε μελλοντικά να εκτελεστεί η κατεδάφιση της υφιστάμενης γέφυρας και η κατασκευή της νέας.»

  • «3. Να επανεξεταστεί η θέση του σημείου Α36 στο (8) σχετικό Σχέδιο 4.2 … και να φθάσει στη γραμμή πλημμύρας χωρίς έργα.».

Τί μας λένε εδώ;

Ότι όρος για την θετική γνωμοδότηση της ΜΠΕ, την οποία ήδη έχουν δώσει, είναι η επανασυμπλήρωσή της με την επανεξέταση των οριογραμμών στο συγκεκριμένο τμήμα του ρέματος.

Ότι ενώ το άνοιγμα της υπάρχουσας γέφυρας θα αποτελέσει προβληματική στένωση απέναντι στην αυξημένη, λόγω της ανάντη διευθέτησης, ροή των πλημμυρικών νερών εν τούτοις μεταθέτουν για το αβέβαιο μέλλον την κατεδάφισή της. Ελπίζοντας, προφανώς, ότι μέχρι τότε δεν θα μεσολαβήσει κάποια «κακιά στιγμή» κατά την προσφιλή επιχειρηματολογία.

  • «4. Στο πλαίσιο αυτής ή άλλης μελέτης, να διερευνηθεί το συντομότερο [η κατάσταση του κλειστού τεχνικού έργου συμβολής στον Κηφισό ποταμό που βρίσκεται κάτω από την Εθνική οδό, από ΧΘ 0+000 έως ΧΘ 0+142,3 (Σχέδιο 4.1 του 8 σχετ.) και να αναφερθεί η αναγκαιότητα ή μη έργων συντήρησης του εν λόγω κλειστού τμήματος.».

Πρόκειται για ανεπίτρεπτη συνειδητή και επικίνδυνη παραπομπή στις «καλένδες». Μια παραδοχή τύπου «Εμείς πάντως σας το είπαμε!».

Τέλος, αναφορικά με την από 12.11.26 εισήγηση της Δημοτικής αρχής Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας για θετική γνωμοδότηση:

Ήδη από την αρχή ομολογείται ευθέως ότι στην προτεινόμενη μεταστροφή της αρχικής αρνητικής τοποθέτησης μας σε θετική συμβάλλει, και μάλιστα καθοριστικά, και η «δυνατότητα συνδυασμού της άμεσης αντιμετώπισης του πλημμυρικού κινδύνου με τη μελλοντική οικολογική αναβάθμιση του Ποδονίφτη.». Με αυτό τον ομολογείται το αποσπασματικό της πρότασης που δημιουργεί τετελεσμένα και στο μέλλον «βλέπουμε τί μπορούμε πλέον να κάνουμε».

Τα ίδια και στην αποδοχή της «Εναλλακτικής Λύσης 5»: «Η λύση αυτή διατηρεί την απαιτούμενη υδραυλική επάρκεια, περιορίζει τη χρήση σκυροδέματος [σ.σ.: ελάχιστα] και εισάγει στοιχεία επένδυσης που δύνανται να απομακρυνθούν στο πλαίσιο μελλοντικών επεμβάσεων οικολογικής αποκατάστασης». Ξεχνάνε, όμως, να πούνε ότι με τη λύση αυτή η συγκεκριμένη περιοχή καθίσταται στην περίπτωση αυτή μη προσβάσιμη για επισκέψεις ήπιας λαϊκής αναψυχής.

Με την ίδια επίσης «λογική» παραδέχεται μεν ότι «η υφιστάμενη γέφυρα Χαλκίδος συνιστά σημαντικό υδραυλικό περιορισμό» και επαφίεται στη «μελλοντική άρση της υδραυλικής στένωσης στη γέφυρα Χαλκίδος» παραπέμποντας στην αντικατάστασή της από νέα γέφυρα μεγαλύτερου πλάτους». Επιδοκιμάζοντας έτσι την όρο της Δ/νσης Υδάτων.

Όσο για το πολλά υποσχόμενο «μακροπρόθεσμο σχέδιο ολοκληρωμένης αποκατάστασης του Ποδονίφτη» ομολογεί ανενδοίαστα ότι τον ‘ξετινάζει»’ το Συμπληρωματικό Τεύχος της ΜΠΕ καθώς, όπως μας διαβεβαιώνει: «…η προσέγγιση αυτή δεν αποτελεί ώριμη κατασκευαστική λύση. Η εφαρμογή της προϋποθέτει σημαντικές πολεοδομικές και συγκοινωνιακές παρεμβάσεις, ανακατασκευές γεφυρών, απομάκρυνση παραρεμάτιων κατασκευών, ενδεχόμενες απαλλοτριώσεις και συνεργασία πολλών εμπλεκόμενων φορέων.».

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Άρθρο του Ν. Σερετάκη για τον GSI: Άκρως επικίνδυνη πολιτική εµπλοκής

 «Έµπαζες τον µουσαφίρη απ’ το πίσω παραθύρι, και στ’ αµπελοχώραφά µου είχα κι άλλο νοικοκύρη» που λέει και το τραγούδι.

Πριν από λίγες ηµέρες ο Τούρκος ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν, σχολιάζοντας τη φάση των ελληνοτουρκικών σχέσεων στο φόντο των διεργασιών για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ (GSI), ανέφερε: «Ολα είναι φυσιολογικά, όλα είναι καλά».

Το τι ακολούθησε το παρακολουθούµε όλοι. NAVTEX και κόντρα NAVTEX, παζάρια και διαβουλεύσεις και μέσα σ’ όλα αυτά η γνωστή κυβερνητική επιχείρηση εξωραϊσμού και εφησυχασμού, γαρνιρισμένη µε την επικίνδυνη ιδέα ότι έχουμε πλάτες σε ισχυρούς συµµάχους που θα µας προστατεύσουν.

Ακόμη περιμένουμε κάποιον κυβερνητικό φωστήρα να µας εξηγήσει από πού άντλησε το δικαίωμα η ισχυρή «σύµµαχος» Γαλλία να προβαίνει σε «ρηματική διακοίνωση» για κάτι που αφορά την ελληνική επικράτεια και κυριαρχία, δίνοντας «πάσα» στην τουρκική κυβέρνηση να δηλώσει ότι η αποστολή του ερευνητικού σκάφους γίνεται µε «τη συναίνεση των τουρκικών αρχών, σε περιοχή τουρκικής αρµοδιότητας και επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, όπως αυτή γνωστοποιήθηκε στα Ηνωµένα Εθνη το 2020». ∆ηλαδή να επαναφέρει το πακέτο των αµφισβητήσεων των κυριαρχικών δικαιωµάτων της χώρας που περιέχεται στη στρατηγική της «γαλάζιας πατρίδας».

Η αυθαίρετη γαλλική ρηματική διακοίνωση δημιουργεί νέα επικίνδυνα τετελεσμένα. «Έµπαζες τον µουσαφίρη απ’ το πίσω παραθύρι, και στ’ αµπελοχώραφά µου είχα κι άλλο νοικοκύρη» που λέει και το τραγούδι.

Η κυβέρνηση έχει µεγάλες ευθύνες και το ΚΚΕ επιµένει να δοθεί στη δηµοσιότητα η γαλλική ρηµατική διακοίνωση.

Επιβεβαιώνεται ότι η αστική τάξη της χώρας και το πολιτικό της προσωπικό είναι αδίστακτα στην επιδίωξη και στον στόχο της αναβάθμισης της θέσης της στην περιοχή, την ανάδειξη της χώρας σε κόμβο μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων για τα δικά τoυς και µόνο κέρδη.

Αυτό υπηρετεί το καλώδιο του GSI και όχι τη λαϊκή ανάγκη πρόσβασης σε φτηνή ηλεκτρική ενέργεια. Το αντίθετο, οι λαοί της Ελλάδας και της Κύπρου θα κληθούν να πληρώσουν τα 2/3 του κόστους του έργου. ∆ηλαδή να πληρώσουν από την τσέπη τους κοντά 1,3 δισ. για να αποκτήσουν το «δικαίωμα» σε ακόμη ακριβότερη ενέργεια, σε ακόμη πιο οδυνηρή ενεργειακή φτώχεια στην οποία έχει οδηγήσει η ευρωενωσιακή στρατηγική της πράσινης µετάβασης, της στήριξης και πολύμορφης ενίσχυσης των µεγάλων ομίλων των ΑΠΕ κ.λπ.

Πρόκειται για έργο που υπηρετεί αποκλειστικά µονοπωλιακά συμφέροντα, σχεδιασμούς της ΕΕ και διασυνδέεται µε άλλα σχέδια, όπως το EMC (καλώδιο οπτικών ινών που θα συνδέει ψηφιακά την Ασία µε την Ευρώπη, µε κεντρικούς κόμβους τη Σαουδική Αραβία και την Ελλάδα), που αναπτύσσονται μέσα σε ένα περιβάλλον ξέφρενων ανταγωνισμών των μονοπωλίων σε όλη την ευρύτερη περιοχή.

Τα συµπεράσµατα που εξάγονται είναι σημαντικά.

Μέσα στις συνθήκες που σημαδεύονται από την ενοποίηση των ιμπεριαλιστικών πολέμων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή βαθαίνει η εμπλοκή της ελληνικής αστικής τάξης, του αστικού κράτους και της κυβέρνησης της Ν∆ στους Ευρωαµερικανονατοϊκούς και ισραηλινούς σχεδιασμούς και οξύνεται ο ανταγωνισμός µε την αστική τάξη της Τουρκίας, που ενισχύει την επιθετικότητά της προβάλλοντας απαράδεκτες διεκδικήσεις, δημιουργώντας επικίνδυνα τετελεσμένα.

Ο µύθος για τον ρόλο των ευρωατλαντικών συµµάχων που κινούνται στη βάση των δικών τους συµφερόντων κατά των λαών και ο µύθος περί «Ελλάδας πυλώνα ασφάλειας και ειρήνης» έχουν καταρρεύσει. Η πολιτική της εµπλοκής είναι σε κάθετη αντίθεση µε τα συµφέροντα και τη θέληση του λαού µας, µετατρέπει τη χώρα σε θύτη κατά άλλων λαών και στόχο αντιποίνων. Τα µεγαλόπνοα σχέδια της ελληνικής αστικής τάξης που στηρίζονται από την κυβέρνηση και τα κόµµατα της βολικής αντιπολίτευσης οδηγούν σε µεγάλες περιπέτειες.

Ο λαός µας σε συµπόρευση µε το ΚΚΕ, που πρωταγωνιστεί στον αγώνα για τα εργατικά –λαϊκά δικαιώµατα, έχει τη δύναµη να παρέµβει αποφασιστικά στις εξελίξεις, να διατρανώσει τη θέλησή του για «καµία θυσία για τους ιµπεριαλιστικούς πολέµους και τα κέρδη των καπιταλιστών», να συγκρουστεί µε την καπιταλιστική «κανονικότητα» που ακρωτηριάζει τα λαϊκά δικαιώματα και τα κυριαρχικά δικαιώματα για τα συμφέροντα των μονοπωλίων.

Δημοσιεύθηκε στo "Documento"

Ο Νίκος Σερετάκης είναι µέλος  του τµήµατος Διεθνών Σχέσεων  της ΚΕ του ΚΚΕ

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026

Πέμπτη 12/11: "Δεκαοχτώ ενάτου" με την Δώρα Χρυσικού στη Νέα Φιλαδέλφεια

Η ΤΟ Βορειοδυτικής Αθήνας του ΚΚΕ ανεβάζει τη θεατρική παράσταση "ΔΕΚΑΟΧΤΩ ΕΝΑΤΟΥ"  σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη και ερμηνεία της Δώρας Χρυσικού, την Πέμπτη 12 Νοέμβριου, στις 20:30,  στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων «Ευαγγελία Καπετάνου» του πρώην 3ου Ενιαίου Λυκείου, Λεωφ. Θεσσαλονίκης 40, στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Στο επίκεντρό της παράστασης βρίσκονται η εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα και η δίκη της ναζιστικής οργάνωσης. Στοιχεία από αληθινές μαρτυρίες και πραγματικά περιστατικά μπλέκονται μέσα από τη μυθοπλασία με το κοινωνικό ψυχογράφημα ενός κοριτσιού που υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας σ' ένα στυγνό έγκλημα, με αποτέλεσμα να αλλάξει η ζωή της και να βρεθεί μπροστά σε αδυσώπητα διλήμματα.

Η ηρωίδα στο «Δεκαοχτώ Ενάτου» δεν είναι αήττητη, ατρόμητη, γυαλιστερή. Είναι δικός μας άνθρωπος, γειτόνισσα, φίλη, αδελφή που παλεύει με τους φόβους της, τώρα, λίγες ώρες πριν από την κατάθεσή της στη δίκη για τα εγκλήματα της Χρυσής Αυγής.

Προσκλήσεις για την παράσταση διατίθενται από τις τοπικές Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.


Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ


 ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Εσωτερικών


Θέμα: Για την ανάγκη λήψης μέτρων στους Δήμους της χώρας σχετικά με την εκρηκτική κατάσταση που διαμορφώνεται με τα οικονομικά τους.


Τον φετινό χειμώνα διαμορφώνεται μια εκρηκτική κατάσταση για τον λαό μας και μια εξίσωση με πολλούς αγνώστους για τα οικονομικά των ΟΤΑ, μπροστά και στη συζήτηση των προϋπολογισμών τους για το 2027, με μεγάλο κίνδυνο να “ξαναπληρώσουν το μάρμαρο” η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.  


Η χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό έχει μειωθεί δραστικά σε σχέση με το 2009 χωρίς να προβλέπεται η αναγκαία γενναία χρηματοδότηση ούτε στον φετινό κρατικό προϋπολογισμό. 


Σύμφωνα με στοιχεία της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας προκύπτει μείωση 32,3% σε σχέση με τα δυο βασικά κρατικά κονδύλια στους δήμους, τις αποδόσεις ΚΑΠ και ΣΑΤΑ, εάν θέσουμε ως έτος βάσης το 2009 και υπάρχει χρηματοδοτικό έλλειμμα 2,5 δις ευρώ συγκριτικά με το πραγματικό λειτουργικό κόστος των Δήμων. Επισημαίνουμε ότι κάθε χρόνο δίνονται περίπου 6 δις ευρώ λιγότερα στους δήμους σε σχέση με τα χρήματα που προβλέπονταν τόσο στον νόμο 3852/2010, τον γνωστό «Καλλικράτη», όσο και στον νόμο 5314/2026 (Νέος Κώδικάς Τοπικής Αυτοδιοίκησης). Η μείωση της χρηματοδότησης στους δήμους έχει οδηγήσει στο γεγονός η τακτική κρατική χρηματοδότηση να μη μπορεί να καλύψει ούτε τη μισθοδοσία του προσωπικού τους, γεγονός που θα επιδεινωθεί καθώς μια σειρά από αρμοδιότητες εξακολουθούν να μεταφέρονται στους δήμους χωρίς τους απαραίτητους πόρους, ενώ σταματάνε διαδοχικά τα χρηματοδοτούμενα προγράμματα, όπως για τους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς τον Αύγουστο του 2027. 


Την ίδια στιγμή οι Δήμοι πληρώνουν τριπλάσιο τίμημα για την κιλοβατώρα από όσο καταβάλλουν οι βιομηχανίες και οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ, επιβαρύνονται με ΦΠΑ για κάθε συναλλαγή τους, όπως για παράδειγμα στην αγορά τροφίμων και αναλώσιμων για σχολεία και κοινωνικές δομές και πληρώνουν ακόμα και ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα, με το πετρέλαιο θέρμανσης να καταγράφει τιμή εκκίνησης αυξημένη κατά 40% σε σχέση με πέρυσι που ήταν ήδη πανάκριβο. 


ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. Υπουργός, τι μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση για να μην πληρώσει ξανά ο λαός και:

- Να μειωθεί δραστικά η χρέωση της κιλοβατώρας για τους δήμους κάτω από το επίπεδο της βιομηχανικής δραστηριότητας, να θεσμοθετηθεί ειδικό τιμολόγιο για τις ενεργειακές ανάγκες των υπηρεσιών και των νομικών προσώπων κοινωφελούς χαρακτήρα και τις Δημοτικές Εταιρείες Ύδρευσης και να καταργηθεί ο ΦΠΑ και ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στις συναλλαγές των Δήμων.


- Να αποδοθούν στους δήμους το σύνολο των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων που έχουν θεσμοθετηθεί με τον ν.3852/2010 και να επιστραφούν οι παρακρατηθέντες πόροι και τέλη, θα καταργηθεί το μνημονιακό πλαφόν στην χρηματοδότηση των ΟΤΑ από τον κρατικό προϋπολογισμό,  να δοθούν έκτακτα τρεις δόσεις ΣΑΤΑ για τις άμεσες ανάγκες των δήμων και να θεσμοθετηθεί και να αποδοθεί ειδικό κονδύλι από τον κρατικό προϋπολογισμό για την πλήρη κάλυψη της μισθοδοσίας του προσωπικού ανεξαρτήτως εργασιακών σχέσεων. 


Η Βουλευτής

Δάγκα Βιβή



-- 

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026

Για τις αναφορές του κ. Τομπούλογλου στον κομμουνιστή Δήμαρχο Σάββα Σταματιάδη

Η απόπειρα του σημερινού δημάρχου Νέας Φιλαδέλφειας-Νέας Χαλκηδόνας να επικαλεστεί τον κομμουνιστή δήμαρχο Σάββα Σταματιάδη στο Δημοτικό Συμβούλιο της 19ης Οκτωβρίου για να δικαιολογήσει δικές του επιλογές που οδηγούν στην εμπορευματοποίηση του Άλσους αποτελεί πρόκληση και απρέπεια.

Η ιστορία ενός αγωνιστή Δημάρχου που συνέδεσε το όνομά του με την Νέα Φιλαδέλφεια και συγκρούστηκε με κάθε είδους συμφέροντα για να υπερασπιστεί τον δημόσιο χώρο και το Άλσος δεν μπορεί να κόβεται και να ράβεται στα μέτρα των αντιλαϊκών επιλογών της Δημοτικής Αρχής της ΝΔ.

Όλη η πόλη γνωρίζει τους αγώνες για την έξωση των επιχειρηματιών που είχαν αυθαίρετα μετατρέψει τον “Κένταυρο”, το σημερινό 1ο ΚΑΠΗ και το “τρίγωνο” (σημερινό Πάρκο Μικρασιατών) σε μπουζουξίδικα και λούνα παρκ.

Θυμίζουμε  ότι για την υπεράσπιση του Άλσους και την απελευθέρωση του “τριγώνου” από τα ιδιωτικά συμφέροντα που τα επιβουλεύονταν και τα λυμαινόταν η τότε Δημοτική Αρχή του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Σάββα Σταματιάδη οργάνωσε μέχρι και  μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά από το Δημαρχείο.

Συγκέντρωση, την οποία επιχείρησε να απαγορεύσει η τότε κυβέρνηση της ΝΔ γιατί, λέει, θα διαταράσσονταν η κοινωνικοοικονομική ζωή της περιοχής, δηλαδή οι επιχειρηματίες και η κερδοφορία τους...

Ο κ. Τομπούλογλου έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπίζεται την πολιτική του — και οι πολίτες κάθε δικαίωμα να την καταγγέλλουν και να την αντιπαλεύουν. Ας μην λερώνει όμως το όνομα του Σάββα Σταματιάδη με την αντιλαϊκή πολιτική που υπηρετεί και επιλογές που φέρουν την υπογραφή του. 

Λαϊκή Συσπείρωση: Το Άλσος χρειάζεται ολοκληρωμένες επεμβάσεις με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες και την προστασία του δασικού μας πλούτου.

 


Η Λαϊκή Συσπείρωση, στη συνεδρίαση της 19ης Οκτωβρίου, τοποθετήθηκε για το θέμα του "Κενταύρου"  επαναλαμβάνοντας τις πάγιες θέσεις για το ζήτημα και γενικότερα για το Άλσος, επικεντρώνοντας στην προστασία του δασικού και δημόσιου χαρακτήρα του, την ανάγκη αναδάσωσης και ανανέωσης του φυτικού του κεφαλαίου, την αναστροφή της σημερινής πολύ άσχημης εικόνας που έχει.

Επεσήμανε ότι το θέμα είναι βαθιά πολιτικό, συνδέεται με τον συνολικό αντιλαϊκό σχεδιασμό για το Άλσος και την περιοχή. Δεν περιορίζεται στον «Κένταυρο», αφορά και τις υπόλοιπες παρεμβάσεις στο Άλσος  που δρομολογήθηκαν με την τροποποίηση της  διαχειριστικής μελέτης το 2021, όπως η  "ανάπλαση" των 6 εκατομμυρίων την οποία έχουν ψηφίσει με χέρια και με πόδια όλες οι άλλες παρατάξεις.

Πρόκειται για αλλαγές που παραπέμπουν στην μετατροπή του άλσους σε πάρκο δραστηριοτήτων με την προσθήκη χώρων στον επιμήκη άξονα όπου θα ακουμπήσουν εμπορευματικές δραστηριότητες, συμπληρώνοντας τον πόλο θεάματος ακροάματος και εστίασης που διαμορφώνεται πέριξ της λίμνης. 

Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης ανέδειξαν ότι οι παρατάξεις της βολικής "αντιπολίτευσης" που σήμερα εμφανίζονται να διαφωνούν με πλευρές του σχεδιασμού, έχουν ψηφίσει και στηρίξει βασικές αποφάσεις και παρεμβάσεις που κινούνται στην ίδια κατεύθυνση: της υπονόμευσης και τσιμεντοποίησης του Άλσους και πρόσδεσής του στα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Η Παρέμβαση του Νίκου Σερετάκη ΕΔΩ και του Γιάννη  Ζαχαριάδη ΕΔΩ

Η πρόταση που κατέθεσαν και ψήφισαν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης ήταν:

Να ανασταλεί κάθε κατασκευαστική παρέμβαση (Κένταυρος, Ανάπλαση) μέχρι να έρθει προς τροποποίηση η διαχειριστική μελέτη του Άλσους.

Το Άλσος χρειάζεται ολοκληρωμένες επεμβάσεις με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες και την προστασία του δασικού μας πλούτου. Να μην χαθεί ούτε άλλη σπιθαμή από το άλσος. Να διασφαλιστεί ο δημόσιος, δασικός και αναδασωτέος χαρακτήρας του Άλσους, η προστασία του ως δασικό οικοσύστημα και κοινωνικό αγαθό.

Διεκδικούμε:

  • Κατάργηση του άρθρου 43 του Ν. 4277/2014
  • Αναπροσανατολισμό της διαχειριστικής μελέτης με προτεραιότητα την προστασία και ανανέωση του φυτικού κεφαλαίου.
  • Απομάκρυνση αυθαιρέτων, αναδασώσεις, υποδομές άρδευσης, πυρόσβεσης και παροχέτευσης ομβρίων.
  • Φυτώριο δασικών ειδών.
  • Οριοθέτηση της ανθρώπινης δραστηριότητας και ήπιες σχετικές υποδομές φιλικές προς το περιβάλλον.
  • Επαρκές και μόνιμο προσωπικό για τη φύλαξη και την καθαριότητα.
  • Ένταξη του Άλσους σε ένα ολοκληρωμένο σχεδιασμός για την εκτόνωση και προστασία του πληθυσμού σε περίπτωση σεισμών ή άλλων έκτακτων γεγονότων.
  • Σχέδιο απαλλοτριώσεων ελεύθερων χώρων.