Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα περιβάλλον. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα περιβάλλον. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 6 Ιουνίου 2026

«Λαϊκή Συσπείρωση» Αττικής: Η ασκούμενη πολιτική διαχρονικά αντιμετωπίζει την πυροπροστασία ως κόστος και δίνει ζεστό χρήμα στους ομίλους και τις πολεμικές δαπάνες

 


Συνέντευξη για την πυροπροστασία έδωσε την Πέμπτη 3/6 η «Λαϊκή Συσπείρωση» Αττικής. Το άνοιγμα της εκδήλωσης έκανε η Εύη Γεωργιάδου, μέλος τη ΕΠ της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ και περιφερειακή σύμβουλος Αττικής. Παρεμβάσεις έγιναν από την Μαρία Αραχωβίτη, αντιδήμαρχο Καισαριανής και τον Γιάννη Ανανιάδη, δημοτικό σύμβουλο Λαυρεωτικής ενώ η κεντρική ομιλία πραγματοποιήθηκε από τον Γιάννη Πρωτούλη, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στην Περιφέρεια Αττικής. 

Στη συνέντευξη παραβρέθηκαν οι δήμαρχοι Καισαριανής Ηλίας Σταμέλος, Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος και Πετρούπολης Βαγγέλης Σίμος, καθώς και περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης». Επίσης, ο Πέτρος Αλέπης, μέλος της ΚΕ και του Γραφείου της ΕΠ της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, η Κανέλλα Γεωργοπούλου, υπεύθυνη της Διατμηματικής Επιτροπής της ΚΕ για την Τοπική και Περιφερειακή Διοίκηση, ο Αντώνης Ραλλάτος, μέλος της ΚΕΟΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Περιβάλλοντος της ΚΕ και ο Θοδωρής Σκολαρίκος, μέλος της ΚΕΟΕ του ΚΚΕ.

Στην εισηγητική ομιλία του ο Γ. Πρωτούλης τόνισε: 

«Βρισκόμαστε στην καρδιά της αντιπυρικής περιόδου και ο λαός πρέπει να είναι έτοιμος να υπερασπιστεί τον τόπο του. Ένα χρόνο από τη συνέντευξη που δώσαμε πέρσι για το ίδιο θέμα, τα πράγματα όχι μόνο δε βελτιώνονται, αλλά αντίθετα, η κατάσταση επιδεινώνεται.

Κάθε χρόνο έχουμε χιλιάδες καμένα στρέμματα, καταστροφές σε κατοικίες και εγκαταστάσεις, ανθρώπινες απώλειες, με τις πυρκαγιές να καταλήγουν πλέον στον αστικό ιστό, χαρακτηριστική η περίπτωση της φωτιάς στον Βαρνάβα Αττικής που έσβησε στο Χαλάνδρι! Εγκυμονούν τεράστιοι κίνδυνοι για την ασφάλεια εργαζομένων και κατοίκων.

Αυτές είναι οι τραγικές συνέπειες μιας πολιτικής που ασκείται από τις κυβερνήσεις διαχρονικά και αντιμετωπίζει την πυροπροστασία και συνολικά την προστασία της ζωής και της περιουσίας του λαού, της προστασίας του περιβάλλοντος ως κόστος που δε μπορεί να χρηματοδοτηθεί, την ώρα που δίνεται ζεστό χρήμα για τους επιχειρηματικούς ομίλους και τις πολεμικές δαπάνες του ΝΑΤΟ, σε μια εποχή φρενίτιδας πολεμικών εξοπλισμών σε όλη την ΕΕ.

Τις προηγούμενες μέρες τέθηκε σε διαβούλευση από το υπουργείο Εσωτερικών το νομοσχέδιο που αφορά τον νέο Κώδικα Δήμων και Περιφερειών, με σχεδιασμό να ψηφιστεί στη Βουλή μέσα στον Ιούνη.

Βασικός στόχος είναι η αποτύπωση των βαθιών τομών που έχουν συντελεστεί στην εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση κρίσιμων δημόσιων υπηρεσιών, στη φοροληστεία του λαϊκού εισοδήματος, στην αποστειρωμένη από τη λαϊκή - κοινωνική πίεση λειτουργία των αιρετών οργάνων.

Διαχρονικά οι κυβερνήσεις προχώρησαν επιθετικά στην εφαρμογή Οδηγιών και Κατευθύνσεων της ΕΕ για την μετατροπή των ΟΤΑ α' και β' βαθμού σε μηχανισμό τοπικής φορολογίας και ''τροχονόμο'' επιχειρηματικών συμφερόντων.

Το γεγονός άλλωστε ότι ο εκσυγχρονισμός της ''Τοπικής Αυτοδιοίκησης'' αποτελεί προαπαιτούμενο του Ταμείου Ανάκαμψης τα λέει όλα.

Αυτή την καταστροφική πολιτική την έχει ζήσει στο πετσί του κυριολεκτικά ο ελληνικός λαός με τις καταστροφές όλων των προηγούμενων χρόνων, για τις οποίες είναι η βασική τους αιτία και όχι οι αλλαγές στο κλίμα και την φύση.

Συνεχίζεται η απαράδεκτη μεταφορά αρμοδιοτήτων στους ΟΤΑ χωρίς χρηματοδότηση, συνεχίζεται η υποστελέχωση της Πυροσβεστικής και κρίσιμων κρατικών υπηρεσιών με απώτερο στόχο την παραπέρα εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίησή τους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην απαξιωμένη Δασική Υπηρεσία που έχει την ευθύνη της διαχείρισης και προστασίας των δασών, η χρηματοδότηση είναι 0,07% του ΑΕΠ. Επίσης, χιλιάδες είναι και οι ελλείψεις πυροσβεστών! Οι μόνιμοι πυροσβεστικοί υπάλληλοι μετά βίας ξεπερνούν τους 10.500, με τον μέσο όρο ηλικίας τους να υπερβαίνει τα 48 χρόνια.

Και σαν να μην έφταναν αυτά έχουμε πλέον και την ένταξη της πυροσβεστικής στη στρατηγική “Εσωτερικής και εξωτερικής Ασφάλειας” της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Την ώρα που τα ουκρανικά drones που κόβουν βόλτες και στήνουν καρτέρια γεμάτα εκρηκτικά σε όλη τη χώρα!

Τα μέτρα πρόληψης, όπως οι καθαρισμοί δασών, είναι ελάχιστα σε σχέση με τις ανάγκες. Αυτό αφορά και το πολυδιαφημιζόμενο πρόγραμμα Antinero. Οι καθαρισμοί που έχουν γίνει στο πλαίσιο του συγκεκριμένου προγράμματος είναι αποσπασματικοί και ανεπαρκείς με βάση τις πραγματικές ανάγκες πρόληψης. Τα δασαρχεία της Αττικής (Πάρνηθας, Πεντέλης, Καπανδριτίου, Λαυρίου) δεν έχουν ούτε έναν δασεργάτη με μόνιμη θέση εργασίας ή αορίστου χρόνου! (Πίνακας 2 στελέχωση δασαρχείων). Όλα έχουν εκχωρηθεί σε εξωτερικούς συνεργάτες και σε προσλήψεις ορισμένου χρόνου μέσω προγραμμάτων ελαστικής προσωρινής απασχόλησης. Έχουν μείνει ελάχιστοι οι επιστήμονες όλων των ειδικοτήτων δασολόγοι, δασοπόνοι κτλ. Για ποια προστασία των δασών μιλάνε;

Η «ανθεκτικότητά» τους δεν εξυπηρετεί την προστασία του λαού

Την ίδια στιγμή πολύ κουβέντα γίνεται για την περίφημη ''ανθεκτικότητα''. Τι σημαίνει όμως οι πόλεις που κατοικούμε να έχουν ανθεκτικότητα; Για την κυβέρνηση, την ΕΕ και τους αρεστούς εκλεγμένους τους στους στους ΟΤΑ Ά και 'Β βαθμού σημαίνει να μπορούν ''να απορροφούν, να ανακάμπτουν και να προετοιμάζονται για μελλοντικούς κραδασμούς, οικονομικούς, περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς και θεσμικούς''. Είναι φανερό ότι η ''ανθεκτικότητά'' τους δεν εξυπηρετεί την προστασία του λαού από τις πυρκαγιές και γενικά από φυσικές καταστροφές αλλά να γίνουμε σκληρόπετσοι. Όπως το είπε ο υπουργός άμυνας ''να αποκτήσουμε κουλτούρα φέρετρων''!

Οι μηχανές παραγωγής κέρδους και οι μπίζνες να συνεχίζονται απρόσκοπτα ακόμα και όταν συμβαίνουν τεράστιες καταστροφές. Χωρίς κοινωνικές αντιδράσεις, χωρίς κοινωνικές εκρήξεις. Η λαϊκή οργή και η αγανάκτηση για την επιλεκτική ανικανότητα του κράτους να σώζει ανθρώπινες ζωές και λαϊκές περιουσίες να μην οδηγεί σε μαζική λαϊκή πάλη, να μην μπαίνουν στο στόχαστρο οι υπαίτιοι και η πολιτική τους. Την επόμενη μέρα στη δουλειά σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

Στο πλαίσιο αυτό ψηφίστηκε το προηγούμενο διάστημα ο νόμος για την “Ενεργή Μάχη”. Ο νόμος αυτός αποτελεί προσαρμογή του συνόλου του πολιτικού κρατικού μηχανισμού, των εμπλεκόμενων φορέων, των επιχειρήσεων, στις ανάγκες της πολεμικής προετοιμασίας. Κυρίως, με τη δημιουργία της κάθετης δομής “διαχείρισης των κρίσεων”, με στόχο την καλύτερη και αποτελεσματικότερη διασύνδεση με τις στρατιωτικές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στα οργανογράμματα Περιφερειών και δήμων προβλέπονται διευθύνσεις και τμήματα Πολιτικής Προστασίας αντίστοιχα. Σε πραγματικές συνθήκες εξέλιξης μιας πυρκαγιάς δεν υπάρχει ουσιαστική δυνατότητα συνδρομής και υποστήριξης του έργου της πυροσβεστικής που έχει την ευθύνη εξαιτίας του ελάχιστου προσωπικού και της απουσίας ή της μεγάλης έλλειψης σε εξοπλισμό.

Ας δούμε συγκεκριμένα όμως τη στελέχωση στις σχετικές υπηρεσίες της Περιφέρειας Αττικής (Πίνακας 3 στελέχωση υπηρεσιών πολιτικής προστασίας Περιφέρειας Αττικής).

Τι κάνουν αυτές οι υπηρεσίες; Σχεδόν το σύνολο των εργασιών τους είναι η σύνταξη των γραφειοκρατικών διαδικασιών για τις αποδοχές και τις αποζημιώσεις των εργολάβων!

Η μεγαλύτερη Περιφέρεια της χώρας, η Περιφέρεια Αττικής δεν έχει στην ιδιοκτησία της ούτε μια υδροφόρα (!) και καταβάλλει διαχρονικά εκατομμύρια ευρώ για την αποζημίωση αναμονής υδροφόρων ιδιωτών. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη συνεδρίαση της περιφερειακής επιτροπής της Περιφέρειας προϋπολογίστηκε το ποσό των 4 εκ. ευρώ για μίσθωση μηχανημάτων έργου και οχημάτων για την αντιπυρική περίοδο 2026.

Έχουμε δει τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής όλα τα προηγούμενα χρόνια με τις καταστροφικές δασικές πυρκαγιές. Ας δούμε (Πίνακας 1) τα χρήματα που δίνονται κάθε χρόνο για την πυροπροστασία στην Περιφέρεια Αττικής και τα καμένα στρέμματα ανά έτος (Πίνακας 4 χρηματοδότηση περιφέρειας για πολιτική προστασία και καμένα στρέμματα). Και είναι ένα θέμα που καταλήγουν ακόμα και αυτά τα χρήματα. Οι εργολάβοι βλέπουν φωτιά, χιονιά, πλημμύρες και τρίβουν χέρια τους!

Η Περιφέρεια και οι δήμοι της Αττικής υποχρεούνται βάσει νόμου να συντάσσουν ''Σχέδια Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών και Διαχείρισης Συνεπειών''.

Στην πράξη τα σχέδια αυτά, που περιλαμβάνουν και την οργανωμένη απομάκρυνση των κατοίκων, είναι σχέδια επί χάρτου. Δεν μπορούν να εφαρμοστούν αποτελεσματικά, γιατί δεν εξασφαλίζονται το αναγκαίο προσωπικό, τα μέσα και οι υποδομές, καθώς και η αντιμετώπιση προβλημάτων που αφορούν τις δυνατότητες εφαρμογής δράσεων προστασίας του πληθυσμού (π.χ. μεταφορά, ασφαλής εκκένωση, ασφαλείς χώροι καταφυγής, ουσιαστική ενημέρωση και εκπαίδευση του πληθυσμού).

Παράλληλα, η Περιφέρεια έχει στην ευθύνη της να συγκαλέσει το περιφερειακό συντονιστικό όργανο πολιτικής προστασίας προκειμένου να συντονίσει την Αστυνομία, την Πυροσβεστική, το Λιμενικό και τις Ένοπλες Δυνάμεις στον χώρο ευθύνης της. Αντίστοιχα οι δήμοι συγκαλούν τα τοπικά συντονιστικά όργανα. Καταλαβαίνετε ότι η κατάσταση αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνη θα μπορούσε να προσφέρει υλικό για σατιρικά έργα.

Εδώ έχουν περάσει 12 μέρες από την έντονη δυσοσμία που έπνιξε τη μισή Αττική και κανένας κρατικός φορέας δεν έχει επίσημα ενημερώσει ούτε καν για την ουσία που εισπνέυσαμε και από πού προήλθε, πόσο μάλλον να αποδοθούν ευθύνες!

Αυτή η κατάσταση οδηγεί την περιφέρεια Αττικής κάθε φορά που υπάρχει μεγάλος κίνδυνος πυρκαγιάς να απαγορεύει την είσοδο σε χώρους πρασίνου που έχει στην ευθύνη της (Πεδίον Άρεως, Αττικό Άλσος, Πάρκο Τρίτση), ομολογώντας δημόσια ότι δεν μπορούν να περιφρουρήσουν τα ελάχιστα πάρκα και άλση της Αττικής, που τόσο έχει ανάγκη ο λαός του λεκανοπεδίου, στερώντας του έτσι τη δυνατότητα να έχει κάποιες στιγμές δροσιάς, σε σημεία της πόλης όπου υπάρχει σκιά από δέντρα, λες και οι επισκέπτες των πάρκων είναι το πρόβλημα και όχι η απουσία μέτρων πυροπροστασίας. Πρόκειται πραγματικά για αντιστροφή της πραγματικότητας!

Τα χρήματα που δίνονται στους δήμους δεν φτάνουν ούτε για «ζήτω»



Ας δούμε την κατάσταση στους Δήμους. Στους 66 δήμους της Αττικής για δράσεις πυροπροστασίας δίνονται για το 2026 συνολικά 9.540.000 ευρώ.

Με τα χρήματα αυτά οι δήμοι καλούνται να κάνουν ένα πλήθος εργασιών από προληπτικούς καθαρισμούς της βλάστησης σε περιοχές ιδιαίτερης προστασίας (άλση, πάρκα, κατασκηνώσεις) έως ενίσχυση εθελοντικών δράσεων με προμήθεια εξοπλισμού (βυτιοφόρα, γεννήτριες, ασύρματοι) και πολλά άλλα που απαιτούν κονδύλια.

Τα χρήματα που δίνονται δε φτάνουν ούτε για ''ζήτω''. Κατά κανόνα δαπανώνται τα υπερδιπλάσια ποσά για να γίνουν βασικές παρεμβάσεις, όπως για παράδειγμα οι απαραίτητες αποψιλώσεις που τελικά καταλήγουν σε εργολάβους, ενώ οι ανάγκες είναι ακόμα μεγαλύτερες.

Την ίδια στιγμή, οι δήμοι καλούνται να πραγματοποιούν ελέγχους και να επιβάλλουν πρόστιμα σε ιδιοκτήτες οικοπέδων και ακάλυπτων χώρων. Τα πρόστιμα ξεκινάνε από 200 και φτάνουν τα 2.000 ευρώ, με επιβολή προστίμου ακόμα και στην περίπτωση που έχει καθαριστεί ένας χώρος αλλά δεν έχει υποβληθεί δήλωση, αλλά και καταλογισμό στους δημότες εάν ο δήμος προχωρήσει σε αυτεπάγγελτο καθαρισμό. Δηλαδή η ευθύνη για την αντιπυρική θωράκιση της κάθε περιοχής πάει στους ανθρώπους του καθημερινού μόχθου και καλούνται στη λογική της ''ατομικής ευθύνης'' να επιβαρυνθούν και άλλο για να γλιτώσουν πρόστιμα και άλλες κυρώσεις.

Ταυτόχρονα, οι υποστελεχωμένες υπηρεσίες των δήμων επιβαρύνονται περαιτέρω σε ένα σαφάρι ελέγχων, με κίνητρο την είσπραξη εσόδων από τα πρόστιμα. Και αυτό δημιουργεί τραγελαφικές καταστάσεις, αφού η βλάστηση που καθαρίζεται από τα οικόπεδα σωρεύεται σε σημεία των δήμων με συνέπεια να δημιουργούνται νέες και μεγαλύτερες εστίες ανάφλεξης. Αυτό που απαιτείται είναι να καταργηθούν οι σχετικές διατάξεις και να στελεχωθούν οι δήμοι με προσωπικό, να διασφαλιστεί σχετική χρηματοδότηση για να καθαρίζουν τις περιοχές τους, παίρνοντας υπόψη εισοδηματικά και κοινωνικά κριτήρια για τους ιδιοκτήτες ακινήτων.

Κανένας σχεδιασμός προστασίας και ασφαλούς διαφυγής δεν υπάρχει για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που ζουν και εργάζονται σε περιοχές που κινδυνεύουν άμεσα από ένα Βιομηχανικό Ατύχημα Μεγάλης Έκτασης.

Το παράδειγμα του Περάματος επιβεβαίωσε ότι ο λαός της ευρύτερης περιοχής είναι εκτεθειμένος σε πολλαπλούς κινδύνους. Η παραμονή των καζανιών του “θανάτου” εντός κατοικημένης περιοχής, μια ανάσα από σπίτια και σχολεία, με αγωγούς που περνάνε μέσα από προβλήτες του λιμανιού, όπου απασχολούνται χιλιάδες εργαζόμενοι, σε συνδυασμό με την ύπαρξη κι άλλων καζανιών στη Δραπετσώνα, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων, συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα που πολλαπλασιάζει τους κινδύνους για όλη την περιοχή του Πειραιά και ευρύτερα της Αττικής. Αντίστοιχοι είναι οι κίνδυνοι σε πολλές περιοχές της Αττικής.

Για την εκρηκτική κατάσταση έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης οι δημοτικές και περιφερειακές αρχές που στηρίζονται από τα κόμματα που κυβέρνησαν και συγκυβέρνησαν πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ.

Απέναντι σε αυτήν εμπρηστική πολιτική καλούμε το λαό της Αττικής να απαιτήσει με την δύναμη του συλλογικού μαζικού αγώνα:

- Εδώ και τώρα να αποδοθούν σε δήμους και περιφέρειες τα παρακρατηθέντα παράνομα ποσά που δόθηκαν ως ζεστό χρήμα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, στους επιχειρηματικούς ομίλους και για τις δόσεις στο ΔΝΤ. Οι εργαζόμενοι έχουν πληρώσει και πληρώνουν δεκάδες φορές. Μόνο για τους ΚΑΠ (Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους) οι κυβερνήσεις συγκεντρώνουν τεράστια ποσά από τον φόρο φυσικών και νομικών προσώπων, από τον ΦΠΑ που σε περίοδο ακρίβειας πληρώνουν πανάκριβα τα λαϊκά στρώματα και από τον ΕΝΦΙΑ! Από το 2011 έως το 2018 δεν δόθηκε παρά ένα μικρό μέρος. Πλήρωσε εκ νέου ο εργαζόμενος λαός με νέα χαράτσια, τροφεία, συνδρομές και πρόστιμα κάθε είδους.

- Ουσιαστική αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, επιστημονικό σχεδιασμό και εξοπλισμό της δασικής υπηρεσίας, της πυροσβεστικής, όλων των υπηρεσιών της Περιφέρειας Αττικής και των Δήμων, όχι για τους εργολάβους και τα επιχειρηματικά συμφέροντα.

- Κατάργηση της διάταξης Βορίδη που σήμερα με τον νέο κώδικα τοπικής αυτοδιοίκησης και το άρθρο 730 θωρακίζεται και γίνεται διάταξη Βορίδη-Λιβάνιου για να μείνουν και οι εναπομείνασες υπηρεσίες χωρίς εργαζόμενους και να εκχωρηθούν στα συμφέροντα που περιμένουν.

- Κατάργηση όλου του αντιλαϊκού νομικού πλαισίου για τα δάση και τη χρήση γης γενικότερα, του απαράδεκτου διαχωρισμού της πρόληψης από την καταστολή, της δασικής υπηρεσίας από την πυρόσβεση, που εξυπηρετεί το κεφάλαιο και τις κερδοφόρες επιδιώξεις του.

- Να υπάρξει συνολική εκπόνηση δασοτεχνικών μελετών και εκτέλεση δασοτεχνικών έργων για τα βουνά και τους ορεινούς όγκους της Αττικής που θα αφορούν εκτός των άλλων μέτρα βοήθειας της φυσικής αναγέννησης και αναδάσωσης από τη δασική υπηρεσία με το αναγκαίο προσωπικό και εξοπλισμό. Η καταστροφή στην Αττική είναι τόσο εκτεταμένη που χωρίς επιστημονικό σχεδιασμό και χρηματοδότηση η ζωή στο λεκανοπέδιο θα είναι αβίωτη τα επόμενα χρόνια. Από το 2017 έως σήμερα έχει καταστραφεί το 37% του δασικού πλούτου του λεκανοπεδίου.

- Ενίσχυση της αντιπυρικής προστασίας ιδιαίτερα των περιοχών που γειτνιάζουν με περιαστικά δάση και βιομηχανικές ζώνες, των δημοσιών κτιρίων, νοσοκομείων, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, υπηρεσιών κ.α. Να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα απομάκρυνσης επικίνδυνων βιομηχανικών μονάδων από αστικές περιοχές, όπως τα Καζάνια, οι δεξαμενές καυσίμων στο Πέραμα και την Δραπετσώνα. Εκπόνηση σχεδίων και έργων για την προστασία της ζωής εργαζομένων που ζουν κι εργάζονται σε βιομηχανικά και λιμενικά κέντρα.

Μπροστά στις μεγάλες καταστροφές που προκαλεί η πολιτική της κυβέρνησης, μόνο ο λαός μπορεί να υπερασπιστεί τη ζωή και την προκοπή του. Αυτό το συγκλονιστικό σύνθημα ''μόνο ο λαός σώζει τον λαό'' να θυμίσουμε ότι γεννήθηκε μέσα στη φωτιά της μάχης στις πυρκαγιές της Βόρειας Εύβοιας όπου οι κάτοικοι έσωσαν τα χωριά τους, τους ανθρώπους και τα ζώα τους, παρά τις εντολές της κυβέρνησης και των επιτελών της να σηκωθούν να φύγουν.

Η αγανάκτηση και η οργή του λαού πρέπει να γίνει αγώνας και διεκδίκηση μαζί με το ΚΚΕ και τους εκλεγμένους του στην περιφέρεια και στους δήμους της Αττικής.

Για να ξεμπερδέψει ο λαός, όχι μόνο από μία ακόμα αντιλαϊκή κυβέρνηση, αλλά συνολικά με όλο το σάπιο κράτος και το εκμεταλλευτικό σύστημα των πολέμων, της ακρίβειας και των καταστροφών».

Η παρέμβαση της Μ. Αραχωβίτη


Στην παρέμβασή της η Μαρία Αραχωβίτη, αντιδήμαρχος Καισαριανής αφού πρώτα αναφέρθηκε στις ιδιοκτησιακές διεκδικήσεις που απειλούν τον δασικό χαρακτήρα του Υμηττού και από τη φιλοδασική ένωση Αθηνών, στα συμφέροντα της οποίας πατά το κράτος για να επεκτείνει τις δυνατότητες αλλαγής των χρήσεων γης στο βουνό, αναφέρθηκε στο άδειο ταμείο του δασαρχείου. Το τελευταίο, με ένα δασοφύλακα και κανέναν δασεργάτη, έχει καλέσει τους δήμους να βοηθήσουν με δικούς τους πόρους όπως μπορούν το έργο των αποψιλώσεων και στις δασικές εκτάσεις πέραν των εκτάσεων αρμοδιότητάς τους.

Στη συνέχεια έκανε λόγο για τις συνεχείς παρεμβάσεις του δήμου στο δασαρχείο, τη διεύθυνση δασών και το ΥΠΕΝ για να απομακρυνθούν περίπου 380 ξερά δέντρα που συσσωρεύονταν ως εύφλεκτη ύλη στο βουνό και στη διεκδίκηση μεγάλης κλίμακας έργου αποκατάστασης του δασικού οικοσυστήματος με τη συμβολή του ΙΜΔΟ και άλλων αρμόδιων φορέων. «Το τελευταίο αίτημα μάλλον δεν αποτελεί προτεραιότητα για το κράτος όπως καταλάβαμε από την κατάσταση στην οποία έχει αφήσει το δασαρχείο σήμερα», τόνισε.

Ακολούθως αναφέρθηκε στο έδαφος στο οποίο δίνει μάχη ο δήμος Καισαριανής και είναι αυτό στο οποίο «είναι καθεστώς οι υποστελεχωμένες υπηρεσίες των Δήμων». Το γραφείο πολιτικής προστασίας έχει, όπως είπε, 1 υπάλληλο και 1 προϊστάμενο με παράλληλα καθήκοντα και «μόλις 20 μόνιμους υπαλλήλους που μπορούν με βάση το νόμο να στελεχώνουν τις 9 βάρδιες που απαιτούνται στον επιχειρησιακό σχεδιασμό κάθε εβδομάδα για την προστασία της ανθρώπινης ζωής και περιουσίας».

Καταλήγοντας είπε ότι «κινηθήκαμε σε αντιπαράθεση με τα πρόστιμα και τις ποινές στους δημότες, δώσαμε προτεραιότητα στα έργα που αφορούν την προστασία από τις φυσικές καταστροφές, (...) αφού το ποσό που δίνει ο Δήμος Καισαριανής για τους σκοπούς της πυροπροστασίας είναι 139.600, υπερβαίνει κατά πολύ την κρατική χρηματοδότηση των μόλις 89.000 ευρώ, παρόλα αυτά δεν φτάνει ούτε για τα βασικά». 

Οπως τόνισε, «διακηρύξαμε ανοιχτά στον λαό ότι και από αυτήν τη θέση θα είμαστε αντιπολίτευση. Αντιπολίτευση στην κυρίαρχη πολιτική, την πολιτική ενός επιλεκτικά ανίκανου κράτους που πνίγει τον λαό το χειμώνα και τον καίει το καλοκαίρι, γιατί η μόνη δέσμευση που έχουμε είναι να υπηρετούμε τα συμφέροντα του λαού της πόλης μας, στον οποίο και απολογούμαστε».

Παρέμβαση του Γ. Ανανιάδη


Για το Δήμο Λαυρεωτικής, έναν δήμο με σημαντικές ιδιαιτερότητες και απαιτήσεις στο έργο της πυροπροστασίας, με περίπου 12.000 μόνιμους κατοίκους που φθάνουν τους 35 χιλιάδες το καλοκαίρι, μοιρασμένους σε 65 και πλέον παραλιακούς και ορεινούς οικισμούς σε μία πολύ μεγάλη έκταση, μίλησε στη διάρκεια της παρέμβασής του ο Γιάννης Ανανιάδης, χημικός μηχανικός ΕΜΠ και δημοτικός σύμβουλος με τη «Λαϊκή Συσπείρωση». Οπως τόνισε μεταξύ άλλων, η περιοχή περιλαμβάνει τον Εθνικό Δρυμό Σουνίου, σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους μέσα στα δάση, την μονάδα των ΕΑΣ που δουλεύει στο φουλ για τους πολέμους του ΝΑΤΟ σε όλο τον κόσμο, τον ΑΗΣ της ΔΕΗ και το λιμάνι στο Λαύριο. Κατήγγειλε ότι η υποδομή των ΕΑΣ γειτνιάζει με τον Εθνικό Δρυμό και την Καμάριζα, δημιουργώντας τις συνθήκες ώστε μια δασική πυρκαγιά να πλήξει τις εγκαταστάσεις και να οδηγήσει σε ένα πολύ σημαντικό μεγάλο βιομηχανικό ατύχημα.  

Την ίδια ώρα, τόνισε, στο Δασαρχείο Λαυρίου υπηρετούν 0 δασεργάτες και περίπου 20 υπάλληλοι διαφόρων ειδικοτήτων, ενώ η Πυροσβεστική Υπηρεσία για όλο το παραπάνω έργο είναι υποστελεχωμένη και μεταφέρονται πυροσβέστες μέχρι και από την Κόρινθο (!) για να στελεχώσουν φυλάκια και περιπολίες.

Στηλίτευσε την πολιτική της ΕΕ, των κυβερνήσεων, της Περιφέρειας και της δημοτικής αρχής που κάθε χρόνο αρκείται σε διαπιστώσεις και δεν διεκδικεί αύξηση της χρηματοδότησης, ενώ ο σχεδιασμός της περιορίζεται στα χαρτιά και στους εθελοντές καθώς δεν υπάρχει προσωπικό. 

Καταλήγοντας σημείωσε ότι «το δυνάμωμα της διεκδίκησης έστω και τώρα μπορεί να αποτρέψει τα χειρότερα και να εμπνεύσει το σύνθημα που γεννήθηκε μέσα στις φωτιές στην Β. Εύβοια: ''μόνο ο λαός σώζει τον λαό''. Να σπάσει την απογοήτευση και να φωτίσει τον δρόμο της ανατροπής της πολιτικής που μας καταδικάζει τα καλοκαίρια να καιγόμαστε και τον χειμώνα να πνιγόμαστε».

Πηγή: 902.gr

Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026

Περιοδεία του ΚΚΕ στη συνοικία Απομάχων στις παραποτάμιες περιοχές του Κηφισού όπου και εκεί τα αντιπλημμυρικά έργα καρκινοβατούν

 

Στις παραποτάμιες περιοχές του Κηφισού στη συνοικία Απομάχων του δήμου Ν. Φιλαδέλφειας-Ν. Χαλκηδόνας, περιόδευσε το Σάββατο κλιμάκιο του KKE με επικεφαλής τον Γιάννη Πρωτούλη, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος και επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Αττικής και μέλη της ΚΟΒ Ν. Φιλαδέλφειας-Ν. Χαλκηδόνας του ΚΚΕ. Επίσης, μαζί του ήταν ο Νίκος Σερετάκης, δημοτικός σύμβουλος, επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Ν.Φιλαδέλφειας-Ν.Χαλκηδόνας και ο Βασίλης Μπέλλος, επίκουρος καθηγητής στην Πολυτεχνική Σχολή Ξάνθης του ΔΠΘ, με ειδίκευση στην ολοκληρωμένη διαχείριση υδατικών πόρων και τον πλημμυρικό κίνδυνο.

Η αντιπροσωπεία πραγματοποίησε αυτοψία και συνομίλησε με κατοίκους στην οδό Κίρκης, μια περιοχή όπου η πρόσφατη κακοκαιρία του Γενάρη με τη σχετική πλημμύρα που σημειώθηκε, "ξύπνησε" στη μνήμη τη σοβαρή πλημμύρα του 2015. Ακολούθησε συζήτηση με κατοίκους σε τοπικό καφενείο.

Η αντιπροσωπεία διαπίστωσε την έντονη διάβρωση των πρανών του Κηφισού σε ορισμένα σημεία που χρειάζονται άμεση παρέμβαση. Διαπίστωσε, επίσης, ότι παραμένει σε λειτουργία η πολύ επικίνδυνη σιδερένια γέφυρα που βρίσκεται κοντά στο αμαξοστάσιο των τρόλεϊ, ενώ δέχτηκε καταγγελίες για ρύπανση της περιοχής.

«Κόβονται» τα αντιπλημμυρικά

Μιλώντας στους κατοίκους ο Γ. Πρωτούλης, τόνισε πως από το 2010 μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει καμία κατασκευή ή ενίσχυση μιάς σοβαρής υποδομής στην Αττική για την αντιπλημμυρική προστασία. Ακόμα και αυτά το έργα που υπήρχαν είναι σχεδόν κατεστραμμένα μετά από 15 χρόνια υποστελέχωσης, φθοράς και υποχρηματοδότησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπως είπε, είναι ο Κηφισός που παροχετεύει το 70% των υδάτων της Αττικής. Ο αγωγός που φτιάχτηκε από πάνω του πριν την Ολυμπιάδα, καθαρίστηκε μετά από 20 χρόνια «και μετά από πολύ τσακωμό. Και δεν είμαστε σίγουροι διότι δεν είχε προβλεφτεί για ένα μεγάλο εγκιβωτισμένο κομμάτι διόδος για προσέγγιση».

Πρόσθεσε ότι δεν πρέπει τα ρέματα να αντιμετωπίζονται σαν αποχετευτικό δίκτυο αναφερόμενος και στο ρέμα της Εσχατιάς, στην Αυλίζα, που πέφτει στον Κηφισό, όπου το 2007 φτιάχτηκε ως αγωγός. Το έργο δεν έχει τελειώσει και έχουν «φαγωθεί» μέχρι σήμερα 300 εκατομμύρια. Το ίδιο έγινε και στον Κηφισό που μεγάλο του κομμάτι αντιμετωπίστηκε ως τεράστια αποχέτευση. Τόνισε, δε, πως ό,τι δεν εκτελείται από έργα από τα ευρωπαϊκά πακέτα θα «οδηγείται» στην πολεμική βιομηχανία.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο Προεδρικό Διάταγμα του 1994 όπου θεσμοθετήθηκαν ζώνες προστασίας εκατέρωθεν του Κηφισού, όπου απαγορευόταν η δόμηση και προβλεπόταν απομάκρυνση των μεγάλων επιχειρηματικών εγκαταστάσεων. Είχε φτιαχτεί και σχετικός φορέας διαχείρισης. Τίποτα δεν έγινε. Αντίθετα, προχώρησε η τσιμεντοποίηση και περιορίστηκε τεχνικά η κοίτη του. Σε σημεία όπου υπήρχαν βιομηχανίες, αυτές μεταφέρθηκαν αλλού και «αξιοποιήθηκε» ανάλογα η περιοχή με ευθύνη των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

Υπενθυμίζεται ότι όποιες αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις μέχρι σήμερα δεν έγιναν στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου σχεδίου στο σύνολο της λεκάνης απορροής, αλλά υλοποιούνταν αποσπασματικά, με αποτέλεσμα συχνά να μεταφέρεται το πρόβλημα σε άλλες περιοχές. Δεν έχουν επικαιροποιηθεί οι μελέτες ώστε να λαμβάνουν υπόψη την νέα κατάσταση που έχει προκληθεί από την αποψίλωση των δασών της Αττικής λόγω των μεγάλων πυρκαγιών των τελευταίων ετών.

«Πρέπει να διεκδικήσουμε την αντιπλημμυρική θωράκιση όλης της περιοχής. Είναι αφημένη στη μοίρα της» τόνισε χαρακτηριστικά, θυμίζοντας ότι η «Λαϊκή Συσπείρωση» θα θέσει το πρόβλημα της περιοχής ως θέμα λογοδοσίας στο περιφερειακό συμβούλιο για να παρέμβουν και οι μαζικοί φορείς όπως και οι κάτοικοι.

Σε άλλο σημείο επανέλαβε πως οι κάτοικοι πρέπει να διεκδικήσουν να γίνουν έργα που θα θωρακίσουν την Ν. Φιλαδέλφεια, όπως και το Ζεφύρι, το Μενίδι, τους Αγ. Ανάργυρους, το Καματερό, όλη την παρακηφίσια περιοχή. Υπάρχουν έργα που «καρκινοβατούν». Ακόμα και για τα κακοσχεδιασμένα δεν δίνεται χρηματοδότηση. Να γίνουν τέτοια έργα υποδομής που να μην λειτουργούν για το κέρδος των εργολάβων και με σεβασμό στο περιβάλλον που να αναβαθμίζουν την περιοχή.

Έκανε λόγο για τα αντιπλημμυρικά έργα που «κόβονται», αναφέροντας ως παράδειγμα την Περιφέρεια Αττικής που από τα 105 αντιπλημμυρικά που είχε βάλει στον προϋπολογισμό, τα «ψαλίδισε» με διάφορες δικαιολογίες, όμως αυτό έγινε διότι κόβονται τα κονδύλια για υποδομές και μεταφέρονται στην πολεμική βιομηχανία. Έμειναν μόνο 55 και από αυτά μέχρι να τελειώσει η θητεία του περιφερειάρχη δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί κανένα.

Έργα για την κερδοφορία των ομίλων

Μιλώντας από την πλευρά του ο Β. Μπέλλος είπε ότι τα έργα δεν γίνονται με κριτήριο την προστασία του λαού, αλλά για την προστασία των επενδύσεων και της κερδοφορίας των ομίλων. Όπως ανέφερε, στο σήμερα, η γη είναι εμπόρευμα για επένδυση, η κατοικία είναι ατομική υπόθεση και διαμορφώνεται μιά πόλη ανίκανη δομικά να αντιμετωπίσει τις πλημμύρες. Παράλληλα, τα κατασκευαστικά μέτρα από την ορεινή μέχρι την πεδινή ζώνη είναι στη λογική κόστους-οφέλους. Όσον αφορά τη διαχείριση της κρίσης «δεν υπάρχει καμία ενημέρωση τι πρέπει να γίνει σε περίπτωση πλημμύρας και αφηνόμαστε μόνο στο '112', όταν έρθει», το οποίο λέει «να μείνουμε στο σπίτι».

Όπως πρόσθεσε στο έδαφος της ατομικής ιδιοκτησίας και του κέρδους των εταιριών, όπου η γη είναι επενδυτικό προϊόν και η κατοικία προϊόν εμπορικής συναλλαγής και όχι δικαίωμα, η κατάσταση οδηγήθηκε στη μείωση των ανοιχτών χώρων, το βρόχινο νερό δεν μπορούσε να κρατηθεί από το έδαφος και κτίστηκαν πολύ κοντά οι κοίτες.

«Η αντιπλημμυρική προστασία είναι κάτι παραπάνω από μιά σειρά απλών έργων. Πρέπει να γίνονται, αλλά στο σημερινό πλαίσιο διαμορφώνονται συνθήκες που και τα ίδια τα έργα προκαλούν ζητήματα. Τα φαραωνικά έργα γίνονταν τη δεκαετία του 1990 γιατί οι κατασκευαστικοί όμιλοι πληρώνονταν ως ποσοστό του προϋπολογισμού. Δεν προστατευτήκαμε από τις πλημμύρες. (...) Δεν είναι τα έργα που μας προστατεύουν ή μας καταστρέφουν, αλλά μας καταστρέφει η εμπορευματική λειτουργία, τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων", επισήμανε χαρακτηριστικά.

Όπως υπογράμμισε, η κατεύθυνση της ΕΕ για αποκατάσταση της φύσης δεν σημαίνει κάποιο φιλοπεριβαλλοντικό μέτρο, αλλά τεχνητή απαξίωση των υποδομών που υπάρχουν, γκρέμισμα τους και ξαναχτίσιμο από μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους βαφτισμένα ως ...πράσινα. Κλείνοντας τόνισε πως χρειάζεται ένας άλλος δρόμος ανάπτυξης με κεντρικό και επιστημονικό σχεδιασμό με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες.

Χωρίς δίκτυο ομβρίων

Ο Νίκος Σερετάκης από την πλευρά του μιλώντας στους κατοίκους, τόνισε ότι η γειτονιά δεν διαθέτει δίκτυο ομβρίων με αποτέλεσμα όταν βρέχει να γίνεται «ποτάμι». Την ίδια στιγμή προτεραιότητα του δήμου και της περιφέρειας είναι ξανά η ... ανάπλαση. Το αντιπλημμυρικό της Σκρα έγινε πριν δυό χρόνια διότι ξεμπλόκαραν τα εμπόδια αφού φτιάχτηκε σούπερ μάρκετ γνωστής εταιρίας στην περιοχή. Οπως πρόσθεσε, το πρόβλημα δεν είναι να σωθεί η περιοχή της οδού Σκρα και να "πέσει μέσα στο ποτάμι η περιοχή της Λ. Κατσώνη".

Επισήμανε τις ευθύνες της κυβέρνησης και της δημοτικής αρχής για τον αντιπυρικό κανονισμό, την καταδίκη του οποίου έχει ζητήσει από το δημοτικό συμβούλιο η «Λαϊκή Συσπείρωση», καθώς αναφέρει ότι σε απόσταση 300 μέτρων από δασική ζώνη πρέπει όλα τα σπίτια να είναι ασφαλισμένα από φωτιά.

Εδώ, όπως ανέφερε, η παραποτάμια περιοχή θεωρείται με αυτή τη ρύθμιση δασική ζώνη. «Στη λογική της ατομικής ευθύνης υπάρχουν βαριά πρόστιμα. Άρα, το κόστος της πολιτικής προστασίας μεταφέρεται στις τσέπες των κατοίκων. Γι αυτό ζητάμε ολοκληρωμένη αντιπυρική και αντιπλημμυρική προστασία και αυτό να είναι ευθύνη του κράτους. Κράτος είναι η κυβέρνηση, η περιφέρεια και ο δήμος. Να μη θυσιάζουν τις ανάγκες των πολλών για τα κέρδη των λίγων».

πηγή:902.gr

Τρίτη 3 Μαρτίου 2026

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΩΤΟΥΛΗ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΠΟΤΑΜΙΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΩΝ ΑΠΟΜΑΧΩΝ ΣΤΗ ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ





Η Κομματική Οργάνωση Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας του ΚΚΕ διοργανώνει περιοδεία στις παραποτάμιες περιοχές των Απομάχων στη Νέα Φιλαδέλφεια το Σάββατο 7 Μαρτίου. 

Η περιοδεία θα ξεκινήσει στις 11.00 με σημείο έναρξης την αρχή της οδού Κίρκης παραπλεύρως του αμαξοστασίου των τρόλεϊ και θα καταλήξει στις 12.30 στο καφέ "Αρμαντίλλο" (Σοφούλη 43, Νέα Φιλαδέλφεια) όπου θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με κατοίκους της περιοχής για την πρόληψη των πλημμυρών και την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Στην περιοδεία θα συμμετέχουν ο Γιάννης Πρωτούλης, επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Περιφέρειας Αττικής & μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ο Νίκος Σερετάκης, επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Ν.Φιλαδέλφειας-Ν.Χαλκηδόνας και ο Βασίλης Μπέλλος, επίκουρος Καθηγητής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης με ειδίκευση στη διαχείριση υδατικών πόρων και τον πλημμυρικό κίνδυνο.











«Ξενυχτάδικο» θέλει το Δήμο η Δημοτική Αρχή Τομπούλογλου

Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 26ης Φλεβάρη η Δημοτική Αρχή Τομπούλογλου της ΝΔ εισηγήθηκε και πέρασε την δυνατότητα παραπέρα επέκτασης του ωραρίου λειτουργίας μουσικής μέχρι τις 3 το πρωί σε όλες τις περιοχές του Δήμου, συμπεριλαμβανομένου του «προστατευόμενου» προσφυγικού συνοικισμού.

Θυμίζουμε ότι ο, ήδη προβληματικός, κανονισμός που είχε ψηφίσει η διοίκηση Βούρου προέβλεπε δυνατότητα παράτασης της λειτουργίας μουσικής το χειμώνα μέχρι τις 1 π.μ., το καλοκαίρι μέχρι τις 2 π.μ. και στον προσφυγικό συνοικισμό μέχρι τις 1 π.μ.

Δηλαδή έχουμε μια επέκταση από 1-2 ώρες που έρχεται να προστεθεί στην πραγματικότητα της γενικότερης ασυδοσίας από σημαντικό μέρος των επιχειρηματιών.

Η Δημοτική Αρχή Τομπούλογλου ακολουθεί κατά πόδας και επεκτείνει την πολιτική της Διοίκησης Βούρου. Οι προτεραιότητες της υπαγορεύονται, όπως ακριβώς και της προηγούμενης Δημοτικής Αρχής, από τη στρατηγική ανάδειξης του Δήμου σε μητροπολιτικό πόλο επιχειρηματικών δραστηριοτήτων τουρισμού, αθλητισμού και εμπορίου:

  • Στο κέντρο της πόλης προτεραιότητα είναι η εξυπηρέτηση των επιχειρηματιών της εστίασης – διασκέδασης σε βάρος της ποιότητας ζωής των δημοτών και  του παραδοσιακού οικισμού ο 'οποίος δέχεται άλλο ένα πλήγμα.

  • Στο τεχνικό πρόγραμμα, ως συνήθως βρίσκονται εκατομμύρια για «αναπλάσεις» εκατομμυρίων αλλά δεν υπάρχει μία για το χάλι των ΕΠΑΛ.

  • Το Άλσος μπαίνει και αυτό  στη μέγγενη της επιχειρηματικότητας,  προτάσσοντας τον νέο «Κένταυρο» - που σχεδιάζεται ως μονάδα μαζικής εστίασης- και την τσιμεντοποίηση δια των «αναπλάσεων»,  αδιαφορώντας για  την  ορατή υποβάθμιση και εγκατάλειψη του φυτικού κεφαλαίου και υπονομεύοντας τον δασικό χαρακτήρα του.

  • Χωρίς πρόγραμμα απαλλοτριώσεων αλλά άμεση εξυπηρέτηση κάθε αιτήματος επιχειρηματιών για χώρους, υποδομές, δημοτική γη και περιουσία.

Φυσικά όπως γνωρίζουν πολύ καλά οι κάτοικοι, η η επέκταση της «νύχτας» και η  μετατροπή του ιστορικού κέντρου της Νέας Φιλαδέλφειας σε υπερτοπικό «ξενυχτάδικο» και έχει τίμημα το οποίο βιώνουν οι κάτοικοι και η νεολαία, έχει θύματα το περιβάλλον, και το δημόσιο χώρο.

Καλούμε τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους νέους και τις νέες, να μην αποδεχθούν τη μετατροπή του κέντρου του Δήμου σε «γκέτο», τον εκτοπισμό της κατοικίας και την αλλοίωση του προσφυγικού χαρακτήρα για τα κέρδη κάποιων λίγων.  

Να αντιπαλέψουν τις αρνητικές αλλαγές, που είναι σίγουρο ότι θα έχουν και παραπέρα συνέχεια.

Στο δίλημμα «τα κέρδη τους ή οι ανάγκες μας» να απαντήσουμε με τη διεκδίκηση της ζωής που μας αξίζει.


Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026

Περιοδεία της "Λαϊκής Συσπείρωσης" στις παραποτάμιες περιοχές των Απομάχων

Αντιπροσωπεία της “Λαϊκής Συσπείρωσης” με επικεφαλής τους Νίκο Σερετάκη, Δημοτικό Σύμβουλο και Βασίλη Μπέλλο, επίκουρο Καθηγητή στην Πολυτεχνική Σχολή Ξάνθης του ΔΠΘ, με ειδίκευση στην ολοκληρωμένη διαχείριση υδατικών πόρων και τον πλημμυρικό κίνδυνο, περιόδευσε το Σάββατο 24/1/2026 στις παραποτάμιες περιοχές της συνοικίας των Απομάχων.

Συγκεκριμένα πραγματοποίησε αυτοψία και συνομίλησε με κατοίκους των οδών Ρήγα Φεραίου, Ερατοσθένους και Κίρκης, μια περιοχή όπου η πρόσφατη κακοκαιρία έφερε στη μνήμη τη σοβαρή πλημμύρα του 2015.

Η αντιπροσωπεία της “Λαϊκής Συσπείρωσης” διαπίστωσε την έντονη διάβρωση των πρανών του Κηφισού σε ορισμένα σημεία που χρήζουν άμεσης παρέμβασης. Διαπίστωσε επίσης ότι παραμένει σε λειτουργία η πολύ επικίνδυνη σιδερένια γέφυρα που βρίσκεται πλησίον του αμαξοστασίου των τρόλεϊ, καθώς και αρκετά ακόμη θέματα που δικαίως απασχολούν τους κατοίκους.

Είναι ανάγκη να τεθεί σε πρώτη προτεραιότητα η προστασία της ανθρώπινης ζωής και της λαϊκής περιουσίας. 

Η αντιπροσωπεία της ΛΑΣΥ συνομιλώντας με κατοίκους της περιοχής, επεσήμανε τις τεράστιες ευθύνες Κυβερνήσεων και Περιφερειακών Αρχών για την συστηματική υποχρηματοδότηση για νέα αντιπλημμυρικά έργα και για συντήρηση των υπαρχόντων, ιδιαίτερα στον Κηφισό που παροχετεύει το 70% των υδάτων της Περιφέρειας.

Το 1994 θεσμοθετήθηκαν ζώνες προστασίας εκατέρωθεν του Κηφισού - που παροχετεύει το 70% των υδάτων της Αττικής-, όπου απαγορευόταν η δόμηση και προβλεπόταν απομάκρυνση των μεγάλων επιχειρηματικών εγκαταστάσεων. Τίποτα δεν τηρήθηκε! Αντίθετα, προχώρησε η τσιμεντοποίηση και περιορίστηκε τεχνικά η κοίτη του.

Οι όποιες αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις μέχρι σήμερα δεν έγιναν στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου σχεδίου στο σύνολο της λεκάνης απορροής, αλλά υλοποιούνταν αποσπασματικά, με αποτέλεσμα συχνά να μεταφέρεται το πρόβλημα σε άλλες περιοχές. Δεν έχουν επικαιροποιηθεί οι μελέτες ώστε να λαμβάνουν υπόψη την νέα κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από την αποψίλωση των δασών της Αττικής λόγω των μεγάλων πυρκαγιών των τελευταίων ετών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Περιφέρεια Αττικής "σέρνονται" 117 αντιπλημμυρικά έργα από το 2011!

Η «Λαϊκή Συσπείρωση» υπογραμμίζει ότι οι υποδομές και η πολιτική προστασία συνολικά στο Λεκανοπέδιο δεν είναι κόστος αλλά επιτακτική λαϊκή ανάγκη.

Απαιτούμε μαζί με τα αναγκαία άμεσα μέτρα που είναι απαραίτητα να ενισχυθούν συνολικά οι υποδομές και το προσωπικό στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού αντιμετώπισης των πλημμυρικών φαινομένων.

Ένα σχέδιο που πρέπει να ξεκινά απ' την πρόβλεψη και ολοκληρωμένη διαχείριση της χρήσης γης, των βουνών και των δασικών οικοσυστημάτων, του υδρολογικού κύκλου, μέχρι τα αναγκαία έργα υποδομής, να παίρνει υπόψη το σύνολο των επικινδυνοτήτων και συνδυασμένα κριτήρια για την προστασία πληθυσμού και περιβάλλοντος.


Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2026

Λαϊκή Συσπείρωση Αττικής: Για τις ανθρώπινες απώλειες και τις καταστροφές υπεύθυνη είναι η εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης που αντιμετωπίζει την προστασία του λαού και τις αναγκαίες υποδομές ως κόστος


Την «εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης που αντιμετωπίζει την προστασία του λαού και τις αναγκαίες υποδομές ως κόστος» καθιστά υπεύθυνη για τις ανθρώπινες απώλειες και καταστροφές η «Λαϊκή Συσπείρωση» Αττικής σε ανακοίνωσή της για τις τραγικές συνέπειες που άφησε πίσω της η χθεσινή έντονη βροχόπτωση. 

Ειδικότερα, η «Λαϊκή Συσπείρωση» επισημαίνει πως «η κακοκαιρία στη χώρα την Τετάρτη 21 Γενάρη προκάλεσε την απώλεια δυο ανθρώπων. Στην Αττική η ισχυρή βροχόπτωση προκάλεσε την απώλεια, στη Γλυφάδα, μια γυναίκας που εγκλωβίστηκε κάτω από όχημα που παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά και μεγάλες καταστροφές. Ζημιές σε σπίτια και καταστήματα, δρόμοι μέσα στη λάσπη, οδοστρώματα που υποχώρησαν, υπόγειες διαβάσεις που πλημμύρισαν, εγκλωβισμένοι οδηγοί που κινδύνευσαν, το ρέμα του Αγιού Ιωάννου στον Ασπρόπυργο που υπερχείλισε. Τα ποτάμια της Αττικής, ο Κηφισός, ο Ιλισός, ήταν σε οριακή κατάσταση για τον κίνδυνο υπερχείλισης, αποδεικνύοντας την επικινδυνότητα των υποδομών».

«Είχε προηγηθεί η απόφαση της Περιφέρειας Αττικής για κλείσιμο των σχολείων που συνοδεύτηκε από δημόσια ομολογία του περιφερειάρχη για την κατάσταση υποδομών αντιπλημμυρικής προστασίας και για την ιδιαίτερα επικίνδυνη κατάσταση που επικρατεί στο Λεκανοπέδιο», τονίζοντας:

«Για μια ακόμα φορά επιβεβαιώθηκε με τραγικό τρόπο ότι πρακτικά τίποτα δεν έχει αλλάξει από τις μεγάλες καταστροφές των προηγούμενων ετών, όπου θρηνήσαμε και ανθρώπινες ζωές. Δεν φταίει ο "κακός μας ο καιρός" αλλά το διαχρονικό έλλειμμα χρηματοδότησης για να γίνουν ζωτικά αντιπλημμυρικά έργα αλλά και για να συντηρηθούν τα ήδη υπάρχοντα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Κηφισός που παροχετεύει το 70% των υδάτων όλης της περιφέρειας. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση δίνει ζεστό χρήμα για την πολεμική βιομηχανία προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι στόχοι του ΝΑΤΟ, για τους επιχειρηματικούς ομίλους, για "εμβληματικά έργα" όπως αυτό στο Ελληνικό κ.α.

Οι όποιες αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις, μέχρι σήμερα, δεν έγιναν στο πλαίσιο ενός συνολικού σχεδίου με κριτήριο την ολοκληρωμένη αντιπλημμυρική προστασία σε κάθε υδατικό διαμέρισμα. Είχαν τοπικό χαρακτήρα, μελετούνταν και υλοποιούνταν αποσπασματικά, με αποτέλεσμα πολλές φορές να μεταφέρεται το πρόβλημα, και μάλιστα οξύτερο, σε άλλες περιοχές. Η κατασκευή έργων που πραγματοποιούνται δεν εξασφαλίζουν την ουσιαστική προστασία και πιθανά να μεταφέρουν το πρόβλημα σε μια γειτονική περιοχή. Ακόμα και τα ελάχιστα έργα που έχουν προϋπολογιστεί, βασίζονται σε μελέτες που έχουν εκπονηθεί ακόμη και πριν από πολλά χρόνια, χωρίς να έχουν πραγματοποιηθεί επικαιροποιήσεις στα μεγέθη σχεδιασμού. Επιπλέον τα υπάρχοντα σχέδια και μελέτες δεν έχουν λάβει υπόψη τις πρόσφατες πυρκαγιές που έχουν αποψιλώσει την Αττική από το δασικό της πλούτο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Περιφέρεια Αττικής σέρνονται 117 αντιπλημμυρικά έργα από το 2011. Η σημερινή διοίκηση απένταξε τα περισσότερα από αυτά και διαφημίζει 54 "ώριμα" (!) αντιπλημμυρικά έργα, λέγοντας μάλιστα "ότι θα είναι μεγάλη νίκη" εάν δημοπρατηθούν μέσα στη χρονιά.

Η κυβέρνηση και η Περιφέρεια σήμερα αλλά και διαχρονικά αντιμετωπίζουν την προστασία του λαού ως κόστος και τον αφήνουν να παλεύει μόνος του στο έλεος της κάθε φορά κακοκαιρίας, βγάζοντας την "υποχρέωση" με μηνύματα 112. Ευθύνες έχουν και οι δημοτικές αρχές που στηρίζουν αυτήν την πολιτική και εκ των υστέρων χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τις καταστροφές σε κάθε περιοχή».

Τέλος, η «Λαϊκή Συσπείρωση» υπογραμμίζει ότι «οι υποδομές και η πολιτική προστασία συνολικά στο Λεκανοπέδιο δεν είναι κόστος αλλά επιτακτική ανάγκη!», απαιτώντας:

«Εδώ και τώρα να αυξηθεί η κρατική χρηματοδότηση για να ολοκληρωθούν τα απαραίτητα έργα, να ενισχυθούν συνολικά οι υποδομές και το προσωπικό για την προστασία της ζωής και της περιουσίας του λαού της Αττικής στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού αντιμετώπισης των πλημμυρικών φαινομένων, που πρέπει να ξεκινά απ' την πρόβλεψη και ολοκληρωμένη διαχείριση της χρήσης γης, των βουνών και των δασικών οικοσυστημάτων, του υδρολογικού κύκλου, μέχρι τα αναγκαία έργα υποδομής, να παίρνει υπόψη το σύνολο των επικινδυνοτήτων και συνδυασμένα κριτήρια για την προστασία πληθυσμού και περιβάλλοντος».

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2025

Ο «Τεγόπουλος» και οι ευθύνες Δημοτικών Αρχών & Κυβερνήσεων για την αρπαγή ελεύθερων χώρων

Η Λαϊκή Συσπείρωση Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας έθεσε στην ειδική  συνεδρίαση λογοδοσίας το θέμα "Το πρόγραμμα απαλλοτριώσεων του Δήμου για τη διασφάλιση και αξιοποίηση των ελεύθερων χώρων και της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς προς όφελος των λαϊκών αναγκών. Ενέργειες του Δήμου για το θέμα του Τεγοπούλου.”

Το ζήτημα δεν συζητήθηκε αφού η ΛΑΣΥ αποχώρησε μπροστά στον πλήρη εκφυλισμό της συνεδρίασης, με τη συμμετοχή των παρατάξεων της νυν και προηγούμενης Δημοτικής Αρχής και ευθύνη του προεδρείου.

Η εισήγηση της Λαϊκής Συσπείρωσης :

«Θέτουμε ένα ζήτημα που θεωρούμε μεγάλης σημασίας με αφορμή την ειδησεογραφία για την επένδυση που σχεδιάζεται στο πρώην εργοστάσιο του Τεγόπουλου.

Σχετίζεται με τις προτεραιότητες της Δημοτικής Αρχής και του κεφαλαίου.

Θυμίζουμε ότι ο Δήμος μας είναι μια ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη περιοχή, πολύ κοντά στο μέσο όρο της Περιφερειακής Ενότητας του Κεντρικού Τομέα Αθηνών, σχεδόν δεκαπλάσιο του αντίστοιχου μεγέθους της Περιφέρειας Αττικής, ενώ η έλλειψη χώρων αθλητισμού, πολιτισμού και στέγασης των υπηρεσιών του Δήμου βγάζει μάτι.

Ήδη από το 2014 σε Ημερίδα της Πανεπιστημονικής Κίνησης Μηχανικών στο ΤΕΕ για τη Χρήση Γης και το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής προειδοποιούσαμε ότι:

"Στο γενικό πλαίσιο εντάσσονται και οι μελλοντικές εξελίξεις στην πόλη της Νέας Φιλαδέλφειας. Ουσιαστικά, προβλέπεται πως στη Νέα Φιλαδέλφεια οριοθετείται και αναπτύσσεται ένα εμπορικό σύμπλεγμα το οποίο θα περιλαμβάνει δομές τουρισμού, πολιτισμού και αθλητισμού. […] 

Η σχεδιαζόμενη ανάπτυξη στην Πόλη της Νέας Φιλαδέλφειας θα μεταβάλει τη λειτουργία της, σε βάρος των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, με γνώμονα την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων. 

Ελεύθεροι χώροι που μπορούν και πρέπει να αξιοποιηθούν για να καλύψουν τις σύγχρονες ανάγκες σχεδόν 400.000 κατοίκων της ευρύτερης περιοχής (Πατήσια - Νέα Φιλαδέλφεια - Νέα Ιωνία - Κάτω Γαλάτσι) παραδίδονται στο μεγάλο κεφάλαιο. Έργα απαραίτητα για τις σύγχρονες ανάγκες, νέα σχολεία, σύγχρονα νοσοκομεία, χώροι λαϊκής αναψυχής και λαϊκού αθλητισμού δεν θα κατασκευαστούν για να προωθηθεί ο νέος πόλος εμπορικών δραστηριοτήτων. 

Τα διάφορα επενδυτικά σχέδια που αναπτύσσονται για την περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας είναι επί μέρους πλευρές αυτού του προαναφερθέντος σχεδίου. Το πρόβλημα στη Νέα Φιλαδέλφεια αφορά την διαπάλη για τη γη και τις χρήσεις της υπέρ του λαού ή υπέρ των μονοπωλίων σε μια ευρύτατη περιοχή της Βόρειο-Δυτικής Αθήνας".

Σημειώναμε τα διάφορα σχέδια που έβγαιναν στην επιφάνεια πότε από το επιχειρηματικό κεφάλαιο και πότε από τις δημοτικές αρχές για την περιοχή της Μπριτάνια και της Βαμβακουργίας με τα ρέματα του Ποδονίφτη και του Προμπονά, την περιοχή της ΜΑΒΑ-ΡΕΝΟ και το σχολικό συγκρότημα των πρώην ΚΑΤΕΕ, τον προσφυγικό οικισμό στο κέντρο της πόλης. 

Η εταιρεία «Βαμβακουργία Ν. Φιλαδέλφειας» ιδρύθηκε το 1935, κοντά στις όχθες του Ποδονίφτη, από τον Στέργιο Τεγόπουλο, με την επωνυμία «Ελληνικά Κλωστήρια Υιοί Ιωάννου Τεγόπουλου ΑΕ».

Το εργοστάσιο είχε υψηλές προδιαγραφές για την εποχή. Ο μηχανολογικός εξοπλισμός ήταν κυρίως από την Γερμανία ενώ αντικείμενο εργασίας ήταν η παραγωγή κλωστών και βαμβακονημάτων. Στο κεντρικό κτίριο του εργοστασίου εμφανίζονται οι αρχές του μοντέρνου κινήματος στην αρχιτεκτονική, με στοιχεία όπως η λιτότητας και η σαφήνεια των γεωμετρικών γραμμών, τα εμφανή δομικά υλικά, την ένταξη του κτηρίου στον κοινωνικό περίγυρο.

Η όψη επί της οδού Λυκούργου είναι επιμήκης, με μεγάλες επίπεδες ενιαίες επιφάνειες που διακόπτονται από ρυθμικά επαναλαμβανόμενα, πλατυμέτωπα ανοίγματα. Στην όψη αυτή δεσπόζουν το τριώροφο τμήμα του κτιρίου, το οποίο στην απόληξή του φέρει και την επωνυμία της εταιρείας και το κλιμακοστάσιο στην δεξιά πλευρά

Καθώς το κτίριο έχει οικοδομηθεί σε έδαφος με κλίση, το βορειοανατολικό τμήμα εμφανίζεται ως ισόγειο με υπόγειο ενώ όλο το υπόλοιπο ως διώροφο. Το νότιο πίσω τμήμα του εργοστασίου στεγάζεται με πριονωτές στέγες ενώ το υπόλοιπο κτίριο με δώμα.

Είναι κτίριο ορθογωνικής κάτοψης, κατασκευασμένο από οπλισμένο σκυρόδεμα, επικλινή στέγη από σκυρόδεμα και λιθοδομή στην βάση της τοιχοποιίας. Δεσπόζει στο χώρο η ψηλή καμινάδα  από οπτόπλινθους . Σήμερα, το εργοστάσιο είναι από τα τελευταία που σώζονται στη Ν. Φιλαδέλφεια, συνδέεται με την ιστορική μνήμη της περιοχής και παρουσιάζει ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό και μορφολογικό ενδιαφέρον.  Ανήκει στα νεώτερα μνημεία, συγκεκριμένα το κέλυφος του κτιρίου το λεβητοστάσιο και η καμινάδα από οπτόλιθους που δεσποζει έχουν χαρακτηριστεί ως μνημείο βάσει της ΥΑ ΥΠΠΟΤ/ΔΝΣΑΚ/5828/89 ( ΦΕΚ: 33/ΑΑΠ/2012-02-13.)

Επί του οικοπέδου 3.681,35 τμ υπάρχουν κτιριακές εγκαταστάσεις άνω των 5800 τμ.

Εκεί ο εκ Κύπρου ορμώμενος επενδυτής και νέος ιδιοκτήτης, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα θα δημιουργήσει 80 περίπου κατοικίες, γραφεία και – αλίμονο – χώρους εστίασης.

Και ως είθισται με όλες τις μεγάλες επενδύσεις στην περιοχή, θα έχει και το τυράκι του πολιτισμού και του δήθεν ελεύθερου χώρου ενω στην πραγματικότητα γίνεται ακριβώς το αντίθετο. Καταναλώνεται κτιριακό απόθεμα και αρχιτεκτονική κληρονομιά που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για τη διασφάλιση της ιστορικής μνήμης της περιοχής, την αξιοποίηση των ελεύθερων χώρων και την ανάδειξη ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής κληρονομιάς προς όφελος των λαϊκών αναγκών.

Στα χέρια του Δήμου θα έδινε επίσης διέξοδο στην έλλειψη επαρκών συγκεντρωμένων εγκαταστάσεων και τη διασπορά των υπηρεσιών του.

Δημοτικές Αρχές και Κυβερνήσεις έχουν ευθύνη για το γεγονός ότι δεν έχουν πρόγραμμα απαλλοτριώσεων παρά μόνο υπέρ των κατασκευαστικών ομίλων για την κερδοφορία τους. Η μόνη απαλλοτρίωση τα τελευταία πολλά χρόνια στην περιοχή ήταν το περίφημο «πράσινο» δίπλα στο Γκέσουρα που με ανοχή της προηγούμενης και αυτής της δημοτικής αρχής έχει διαμορφωθεί σε αυθαίρετο πάρκινγκ που εξυπηρετεί το γήπεδο.

Ήδη επιχειρηματικοί όμιλοι έβαλαν στο χέρι με την βοήθεια ή την ανοχή των δημοτικών αρχών, τη ΜΑΒΑ-ΡΕΝΟ,  τη Μπριτάνια, την περιοχή του Προμπονά και τα ρέματα, χτύπησε ξανά ο «κλήρονόμος» του Κάκκαβα, ενώ τώρα είναι έτοιμοι να ξεκοκαλίσουν ότι έχει απομείνει από ελεύθερους χώρους και  αρχιτεκτονικά μνημεία στην περιοχή.

Προεκλογικά οι διάφοροι υποψήφιοι των συστημικών δυνάμεων επιβεβαίωσαν ότι αντιμετωπίζουν το Δήμο ως μεσιτικό γραφείο εκχώρησης χώρων: Έταζαν αριστερά και δεξιά χώρους για πάρκινγκ, γήπεδα κτλ. Τη Μπριτάνια ήθελε πάρκινγκ ο κ. Τομπούλογλου, το πάρκο Μικρασιατών ο κ. Βούρος, τα πρανή του Κηφισού ο κ. Γεωργαμλής, το προαύλιο του 1ου Γυμνασίου – Λυκείου ο κ. Γατσούλης. Ο  κ. Τζέλης ήθελε όχι μόνο  γήπεδο αλλά και κολυμβητήριο στο χώρο των ΕΠΑΛ και του παλιού 3ου Λυκείου, ενώ  ο κ Βούρος επιχείρησε να μετατρέψει το 1ο ΕΠΑΛ σε αποθήκη.

Τα τελευταία χρόνια το δημοτικό οικόπεδο του 3ου ΒΝΣ παραχωρήθηκε στην εκκλησία, λωρίδα γης στον Σκλαβενίτη της Ρενό, σειρά ακινήτων σε ΑΜΚΕ και ΜΚΟ ενώ η σημερινή δημοτική αρχή θα έδινε και τη Λάρνακος εάν μπορούσε.

 Ρωτάμε λοιπόν:

- Ποιες ενέργειες προτίθεται να κάνει η Δημοτική Αρχή προς κάθε κατεύθυνση ώστε να προστατευθεί το μοναδικό αυτό βιομηχανικό μνημείο από τον «επενδυτή»;

- Ποιο είναι το πρόγραμμα απαλλοτριώσεων του Δήμου για ελεύθερους χώρους, υποδομές, νηπιαγωγεία και παιδικούς σταθμούς;

Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2025

Η ΛΑΣΥ φέρνει στο ΔΣ το πρόγραμμα απαλλοτριώσεων, τους ελεύθερους χώρους, τον «Τεγόπουλο»



Κύριε πρόεδρε 

Με αφορμή τις εξελίξεις που αφορούν στο πρώην εργοστάσιο του Τεγοπούλου παρακαλούμε να εισάγεται το εξής θέμα στην ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας:

«Το πρόγραμμα απαλλοτριώσεων του Δήμου για τη διασφάλιση και αξιοποίηση των ελεύθερων χώρων και της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς προς όφελος των λαϊκών αναγκών. Ενέργειες του Δήμου για το θέμα του Τεγοπούλου».

Νίκος Σερετάκης  

Τρίτη 3 Ιουνίου 2025

Λαϊκή Συσπείρωση Αττικής: Επιτακτική ανάγκη η αντιπυρική προστασία του Λεκανοπεδίου – Οι ζωές μας και ο φυσικός πλούτος δεν είναι κόστος

 



Την επιτακτική ανάγκη της αντιπυρικής προστασίας του Λεκανοπεδίου Αττικής γιατί «οι ζωές μας και ο φυσικός πλούτος δεν είναι κόστος», επισήμανε ο Γιάννης Πρωτούλης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Αττικής.

Η «Λαϊκή Συσπείρωση» Αττικής παραχώρησε συνέντευξη Τύπου, στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ για να παρουσιάσει τις θέσεις της για την αντιπυρική προστασία του Λεκανοπεδίου.

Εκτός από τον Γιάννη Πρωτούλη, που παρουσίασε τις θέσεις της «Λαϊκής Συσπείρωσης», έγιναν παρεμβάσεις από τους δημάρχους Καισαριανής, Ηλία Σταμέλο, Πετρούπολης Βαγγέλη Σίμο και Χαϊδαρίου Μιχάλη Σελέκο.

Στη συνέντευξη παραβρέθηκαν ο Νίκος Σοφιανός μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» και δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, ο Θοδωρής Χιώνης μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και γραμματέας της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, ο Χρήστος Κατσώτης βουλευτής του Κόμματος, ο Αντώνης Ραλλάτος, υπεύθυνος τμήματος Περιβάλλοντος της ΚΕ του ΚΚΕ και η Κανέλλα Γεωργοπούλου, υπεύθυνη της Διατμηματικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ για την τοπική και περιφερειακή διοίκηση.

Παρατίθεται η ομιλία του Γ. Πρωτούλη:


«Προχωράμε στη σημερινή συνέντευξη Τύπου για την επιτακτική ανάγκη μέτρων πυροπροστασίας του λεκανοπεδίου Αττικής, ένα πολύ σοβαρό θέμα που σταθερά αναδεικνύουν οι εκλεγμένοι της “Λαϊκής Συσπείρωσης” σε Περιφέρειες και δήμους.

Μόνο την αντιπυρική περίοδο του 2024, είχαμε 500.000 στρέμματα καμένα δάση και δασικές κυρίως εκτάσεις, 7 νεκρούς και μεγάλη καταστροφή λαϊκών περιουσιών.

Επηρεάστηκαν μεταξύ άλλων 11 προστατευόμενες περιοχές και Καταφύγια Άγριας ζωής.

Ειδικά για την περιοχή της Αττικής, γνωρίζουμε ότι ολόκληρος ο νομός έχει χαρακτηριστεί ως επικίνδυνη περιοχή, σύμφωνα με το ΠΔ 575/1980.

Ταυτόχρονα, η μείξη δασικών εκτάσεων με κατοικημένες περιοχές, βιομηχανική δραστηριότητα, υποδομές μεταφορών κ.λπ. αυξάνει την επικινδυνότητα. Οι καταστροφικές πυρκαγιές στο Μάτι το 2018 και το 2024 στη Β/Α Αττική, όπου η πυρκαγιά έφτασε στον αστικό ιστό, υπογραμμίζουν αυτόν τον κίνδυνο. Πολύ μεγάλος είναι, επίσης, ο κίνδυνος ενός Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης.

Οι επιπτώσεις μιας δασικής πυρκαγιάς δεν περιορίζονται στην καταστροφή των δασικών εκτάσεων και στον κίνδυνο για ανθρώπινες ζωές από τη φωτιά, στην καταστροφή υποδομών, αγροτικών καλλιεργειών κ.ά. Η επικινδυνότητα των τοξικών – καρκινογόνων προϊόντων της καύσης είναι ιδιαίτερα μεγάλη στην Αττική, δεδομένης της μορφολογίας της περιοχής (βλ. ορεινοί όγκοι) και της πληθυσμιακής πυκνότητας.

Δεκατρείς μεγάλες πυρκαγιές μέσα στην οκταετία 2017-2024 έκαψαν περισσότερα από 700.000 στρέμματα στην Αττική, σύμφωνα με τις αναφορές από την Υπηρεσία Ταχείας Χαρτογράφησης Copernicus και το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για Δασικές Πυρκαγιές (EFFIS).

Σύμφωνα με στοιχεία του Πυροσβεστικού Σώματος Ελλάδας, από το 2004 έως το 2024, δηλαδή την τελευταία 20ετία, σε αγροτοδασικές πυρκαγιές έχουν καεί στην Αττική πάνω από 1 εκατομμύριο στρέμματα, εκ των οποίων 0,7 εκατομμύρια στρέμματα δάση και δασικές εκτάσεις.

Το 60% της περιοχής της Β/Α Αττικής που κάηκε το 2024, είχε ξανακαεί στην πυρκαγιά του 2009. Αντίστοιχα και στην περιοχή της Πάρνηθας, οι τρεις μεγάλες πυρκαγιές (2007, 2021, 2023) έχουν κάψει επανειλημμένα κάποιες περιοχές. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό ζήτημα, δεδομένου ότι όταν μια περιοχή καίγεται ξανά υπάρχει μεγαλύτερη δυσκολία ή και αδυναμία αναγέννησης του δάσους.

Οι καταστροφές αυτές συνεπάγονται πολύ σοβαρούς κινδύνους για την υγεία και την ποιότητα ζωής του λαού (π.χ. μικροκλίμα). Πολύ μεγάλος είναι και ο κίνδυνος καταστροφικών πλημμυρών.

Όπως αποδεικνύει και η πείρα της τελευταίας εικοσαετίας, το αστικό κράτος και οι κυβερνήσεις του, ούτε θέλουν ούτε μπορούν να διασφαλίσουν ολοκληρωμένη πολιτική πυροπροστασίας και γενικότερα πολιτικής προστασίας. Οι αιτίες του διαχρονικού εγκλήματος δεν οφείλονται γενικά στην “έλλειψη σχεδίου”, αλλά στην υλοποίηση της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου και η πυροπροστασία και γενικά η πολιτική προστασία αντιμετωπίζονται ως κόστος για να εξασφαλιστεί ζεστό χρήμα για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και έτσι εκεί που εκτιμώνται ως μικρότερες προτιμώνται οι όποιες αποζημιώσεις από τα έργα προστασίας.

Υποκριτική η επίκληση της «κλιματικής αλλαγής»

Η επίκληση της λεγόμενης κλιματικής αλλαγής ή ”κλιματικής κρίσης”, ως βασικού παράγοντα της επιδείνωσης της κατάστασης, είναι τουλάχιστον υποκριτική, παραπλανητική.

Σε επιδείνωση οδηγεί η εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής και στον τομέα της πολιτικής προστασίας και πιο ειδικά της πυροπροστασίας, που υπηρετείται από τις κυβερνήσεις των αστικών κομμάτων διαχρονικά, υπονομεύει στην πράξη κάθε δυνατότητα αποτελεσματικού επιχειρησιακού σχεδιασμού του κρατικού μηχανισμού. Χαρακτηριστικές πλευρές είναι:

– Η διάσπαση της ενιαίας διαχείρισης των δασών, με τον διαχωρισμό των υπηρεσιών πρόληψης και πυρόσβεσης.

– Η ανυπαρξία επαρκούς ειδικού σώματος για τη δασοπυρόσβεση και η ανάθεσή της στην Πυροσβεστική που εκπαιδεύεται και διαθέτει υποδομή κυρίως για αστικό περιβάλλον.

– Οι τραγικές ελλείψεις σε βασικές υποδομές και μέτρα (π.χ. αντιπυρικές ζώνες, δασικοί δρόμοι, καθαρισμός δασών, επαρκές – ασφαλές δίκτυο και υδατοδεξαμενές).

Ένταξη της πολιτικής προστασίας στην «ανθεκτικότητα» της ΕΕ και του ΝΑΤΟ

Η κυβέρνηση της ΝΔ εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις δασικές πυρκαγιές κυρίως ως επιχειρησιακό πρόβλημα κατάσβεσης και όχι πρόληψης, με αποσπασματική εστίαση μόνο στην αεροπυρόσβεση.

Έχει ως βασικό στόχο την ολοκληρωτική ένταξη της πολιτικής προστασίας στο πλαίσιο της κοινής στρατηγικής της “ανθεκτικότητας” της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, συνδυασμένα με την παραπέρα καταστολή απέναντι στον λαό.

Χαρακτηριστικό είναι ότι σχεδόν όλα τα προμηθευόμενα μέσα μέσω του προγράμματος “ΑΙΓΙΣ”, το οποίο διαφημίζει η κυβέρνηση, ανήκουν στην κατηγορία των προϊόντων “διπλής χρήσης” τα οποία εξυπηρετούν και εντάσσονται στις ανάγκες ανθεκτικότητας, Πολιτικής Άμυνας και Πολιτικής Προστασίας.

Αλλά ακόμα και για τα πυροσβεστικά αεροσκάφη που έχουν παραγγελθεί, δεν έχει εξασφαλισθεί η γραμμή παραγωγής από την καναδική εταιρεία.

Δίνεται προτεραιότητα σε drones και θερμικές κάμερες, την ίδια στιγμή που δεν εξασφαλίζονται τα αναγκαία μέτρα πρόληψης.

Οι καθαρισμοί δασικών εκτάσεων και τα όποια μέτρα πρόληψης υλοποιούνται, δεν επαρκούν σε σχέση με τις ανάγκες.

Ο υπουργός Περιβάλλοντος πέρσι ομολόγησε ότι οι ορεινοί όγκοι της Αττικής ουσιαστικά είχαν αφεθεί στην τύχη τους με τεράστια καύσιμη ύλη που έχει συγκεντρωθεί τα τελευταία 60 χρόνια που δεν έχει αφαιρεθεί. Για το πρόγραμμα “AntiNero” είχε πει ότι “καλύπτει στην Αττική μόνο συγκεκριμένα σημεία, τα πιο επικίνδυνα”. Επίσης, ομολογήθηκε η πλήρης απουσία αντιπυρικής προστασίας των ρεμάτων της Αττικής.

Τα έργα που υλοποιούνται μέσω του προγράμματος “AntiNero” είναι αποσπασματικά, αφορούν περίπου το 2-3% των δασών που χρειάζονται διαχείριση και προστασία και δεν καλύπτουν την ανάγκη ολοκληρωμένης διαχείρισης και πυροπροστασίας των δασών. Πέρα φυσικά από το γεγονός ότι μιλάμε για έργα που κοστίζουν εκατοντάδες χιλιάδες μέχρι και εκατομμύρια ευρώ, με κριτήριο την κερδοφορία συγκεκριμένων ομάδων εργοληπτικών εταιρειών και με κόστος τετραπλάσιο απ’ ό,τι αν τα ίδια έργα εκτελούνταν με αυτεπιστασία από μια διαφορετικά οργανωμένη και στελεχωμένη Δασική Υπηρεσία.

Ακόμη και σε περιπτώσεις που έχουν γίνει κάποιοι καθαρισμοί, μπορεί να παραμένουν εύφλεκτα υλικά σε επικίνδυνες περιοχές (υπενθυμίζεται το ζήτημα της περιοχής του Λαυρίου πέρσι). Υπάρχει πλήθος εστιών με συσσωρευμένη εύφλεκτη ύλη σε πολλά σημεία. Π.χ. σε πρόσφατο δημοσίευμα αναδείχθηκε η ύπαρξη ενός χώρου ανεξέλεγκτης απόθεσης διαφόρων εύφλεκτων υλικών στον Δήμο Παπάγου – Χολαργού, δίπλα στην Κατεχάκη, εντός δασικού χώρου. Άλλο παράδειγμα είναι η παραμονή για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα στον Υμηττό συσσωρευμένης εύφλεκτης ύλης μετά από καθαρισμό που είχε γίνει, όπως έχει αναδειχθεί από τη ΛΑΣΥ Αγίας Παρασκευής.

Επιπλέον παραδείγματα:

Γενικά η συσσώρευση καύσιμης ύλης στους δήμους (καθαρισμοί δασικών εκτάσεων, οικοπέδων κλπ.) συνιστά ”βόμβες” μέσα στον αστικό ιστό ή στα όρια με δάση.

Τα χρήματα που διατίθενται για την πυροπροστασία στους δήμους της Αττικής και της χώρας συνολικά επιβεβαιώνουν ότι η προστασία της ζωής και της περιουσίας του λαού δεν είναι στις προτεραιότητες της σημερινής κυβέρνησης και των κυβερνήσεων διαφόρων αποχρώσεων των προηγούμενων χρόνων. Για αυτό και τα τμήματα Πολιτικής Προστασίας είναι μια ακόμα αναφορά στους οργανισμούς εσωτερικής υπηρεσίας Περιφερειών και δήμων, χωρίς προσωπικό και εξοπλισμό, με σχέδια επί χάρτου.

Ισχύει και φέτος η Κοινή Υπουργική Απόφαση για την εφαρμογή του απαράδεκτου κανονισμού πυροπροστασίας ακινήτων – ΚΥΑ 55904/19-5-2023 περί της πυροπροστασίας των ακινήτων (ΦΕΚ 3475/Β/2023), που αποτελεί μέρος της εξειδίκευσης στην Ελλάδα της “πράσινης μετάβασης” και αφορά ακίνητα μέσα και κοντά σε δάση και δασικές εκτάσεις, μέχρι απόστασης 300 μέτρων. Προβλέπονται τσουχτερά πρόστιμα, ακόμα και ποινές φυλάκισης.

Με την ΚΥΑ αυτή, η κυβέρνηση για άλλη μια φορά προσπαθεί να “βγάλει από πάνω της” την πολιτική ευθύνη για πιθανές νέες καταστροφές και να φορτώσει στα λαϊκά νοικοκυριά, στο πλαίσιο της αντίληψης περί “ατομικής ευθύνης”. Ταυτόχρονα φορτώνει τους υποστελεχωμένους δήμους με πρόσθετο διοικητικό βάρος με το τυράκι της είσπραξης των προστίμων.

Από τη μέχρι τώρα ισχύ της, η ΚΥΑ έχει ήδη αποτύχει, ούτε και μπορεί σε κανένα βαθμό να αποτελέσει ασπίδα προστασίας των δασών και της λαϊκής περιουσίας από τις δασικές πυρκαγιές.

Τεράστια κενά σε Δασική Υπηρεσία και Πυροσβεστικό Σώμα

Την ίδια στιγμή που διατηρούνται τεράστια κενά στη Δασική Υπηρεσία και το Πυροσβεστικό Σώμα, η κυβέρνηση προωθεί την υποκατάσταση σημαντικού μέρους των πυροσβεστικών υπηρεσιών, από τον εθελοντισμό και τις ΜΚΟ.

Ενδεικτικά, η περιοχή ευθύνης του Δασαρχείου Πεντέλης που συμπεριλαμβάνει τον Υμηττό και την Πεντέλη, χρειάζεται πάνω από 20 δασοφύλακες, ενώ έχει 8.

Στα Δασαρχεία της Αττικής είναι καλυμμένο μόνο το 25% των αναγκαίων θέσεων δασολόγων, το 65% των οδηγών, το 60% των δασοφυλάκων το 65% των διοικητικών – οικονομικών. Αντίστοιχα, υπάρχουν μόνο 2 υπάλληλοι της Περιφέρειας σε όλη τη Δυτική Αττική για την Πολιτική Προστασία.

Έπρεπε τουλάχιστον 400 μόνιμοι δασεργάτες στα Δασαρχεία της Αττικής και 250 στη Διεύθυνση Αναδασώσεων Αττικής.

Επιπλέον παραδείγματα:

Παράλληλα υπάρχουν μνημόνια συνεργασίας με ιδιώτες εργολάβους που πέρα από την ενίσχυσή τους με χρήματα του ελληνικού λαού, δεν εξασφαλίζεται οργανωμένη πρόληψη.

Με την κατάσταση αυτή το σχέδιο “ΙΟΛΑΟΣ 2” για τις πυρκαγιές, όπως και τα αντίστοιχα σχέδια για τις πλημμύρες (“ΔΑΡΔΑΝΟΣ”), τις χιονοπτώσεις (“ΒΟΡΕΑΣ”), τους σεισμούς (“ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ”) είναι γραφειοκρατικά έγγραφα με γενικές οδηγίες και περιγραφή αρμοδιοτήτων, που στην πράξη δεν μπορούν να υλοποιηθούν.

Η ενημέρωση και εκπαίδευση του πληθυσμού είναι στην ουσία ανύπαρκτη. Περιορίζεται στην ύπαρξη κάποιων οδηγιών αυτοπροστασίας στο διαδίκτυο και στο ότι θα υπάρξει το μήνυμα του 112 όταν χρειαστεί.

«Ευκαιρία» για ενίσχυση της επιχειρηματικής δραστηριότητας

Οι καταστροφές αξιοποιούνται από τις κυβερνήσεις διαχρονικά ως “ευκαιρία” για επενδύσεις, αλλά η σημερινή της ΝΔ σπάει κάθε ρεκόρ έντασης της εκμετάλλευσης και της ενίσχυσης της επιχειρηματικής δραστηριότητας με την επιλογή της “μετατροπής της καταστροφής σε ευκαιρία”, διαμορφώνοντας διάφορα σχέδια “ανασυγκρότησης” και “διαχείρισης”.

Το νέο νομικό πλαίσιο που υπάρχει διευρύνει τις επιτρεπτές επεμβάσεις σε δάση και δασικές εκτάσεις, για τουριστική και άλλες μορφές επιχειρηματική εκμετάλλευση που οδηγούν σε αλλαγή του χαρακτήρα τους. Επιτρέπει μεγάλα πάρκα ΑΠΕ και επεμβάσεις σε αναδασωτέες εκτάσεις προστατευόμενες δασικού χαρακτήρα εκτάσεις.

Ήδη μια σειρά επιχειρηματικοί όμιλοι γίνονται ανάδοχοι αποκατάστασης δασών στην Αττική.

Σοβαρές ευθύνες έχει η περιφερειακή αρχή της ΝΔ που προβάλλει το θέμα των αρμοδιοτήτων αφήνοντας στο απυρόβλητο την εφαρμοζόμενη πολιτική στην πολιτική προστασία και τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα ο περιφερειάρχης μας είπε ότι η κυβέρνηση της ΝΔ έχει κάνει τα περισσότερα στον τομέα αυτό. Ευθύνες έχουν και οι δημοτικές αρχές που στηρίζονται από τα αστικά κόμματα, ανεξάρτητα εάν δηλώνουν ανεξάρτητοι και αυτοδιοικητικοί, γιατί αποδέχονται αυτήν την κατάσταση, γιατί δεν αναδεικνύουν το πρόβλημα, γιατί δεν διεκδικούν από την εκάστοτε κυβέρνηση και μετά από μια καταστροφή συμμετέχουν στο γνωστό γαϊτανάκι ευθυνών.

Απαιτείται ριζικά διαφορετικός δρόμος για την προστασία από τις καταστροφές

Η διασφάλιση ολοκληρωμένης πολιτικής προστασίας, αντιπλημμυρικής προστασίας, αντισεισμικής θωράκισης, προστασίας και καταπολέμησης των δασικών πυρκαγιών, ο σχεδιασμός και η υλοποίηση των απαραίτητων αντιπλημμυρικών έργων, έργων αντισεισμικής θωράκισης, έργων πυροπροστασίας και ολοκληρωμένης διαχείρισης δασών και δασικών συστημάτων για τη συνδυασμένη κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και την ουσιαστική αντιμετώπιση των καταστροφών δεν μπορούν να υλοποιηθούν από ένα κράτος εχθρικό για το λαό. Προϋποθέτουν ριζικές ανατροπές στην οικονομία και την πολιτική εξουσία που θυσιάζει ακόμα και ζωές για τα κέρδη λίγων. Προϋποθέτουν τον ριζικά διαφορετικό δρόμο της εργατικής – λαϊκής εξουσίας.

Την κοινωνική κρατική ιδιοκτησία του συνόλου των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής και της γης, τον επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό της παραγωγικής διαδικασίας και της ανάπτυξης της παραγωγής. Προϋποθέτουν στόχος της παραγωγής να γίνει η διευρυμένη λαϊκή ευημερία και η κάλυψη των συνδυασμένων αναγκών και όχι το κέρδος, η διασφάλιση της ζωής και της υγείας του λαού να έχει πρώτη προτεραιότητα.

Για να ανοίξει αυτός ο ελπιδοφόρος δρόμος, καλούμε τον εργαζόμενο λαό να συμπορευτούμε αγωνιστικά, να είμαστε στην πρώτη γραμμή ενάντια στην εμπορευματοποίηση και παράδοση στην επιχειρηματική δράση του περιβάλλοντος, των δασών, ενάντια στην “πράσινη μετάβαση” της ΕΕ και των μονοπωλιακών ομίλων, για την υπεράσπιση της ζωής και της περιουσίας της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε:

– Να χρηματοδοτηθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό και να ενισχυθούν μαζικά με μόνιμο προσωπικό η Πυροσβεστική, η Δασική Υπηρεσία και όλες οι κρατικές δομές πρόληψης, διαχείρισης και Πολιτικής Προστασίας, Υγείας και εκτίμησης και πρόγνωσης των φυσικών και τεχνολογικών καταστροφών. Να εξασφαλιστεί όλος ο αναγκαίος και σύγχρονος εξοπλισμός, πυροσβεστικά και άλλα οχήματα κλπ. στην κατεύθυνση ενιαίου αντιπυρικού σχεδιασμού με κύριο βάρος στην πρόληψη, την ειδική διαχείριση της δασικής βλάστησης και τη διαφορετική οργάνωση των επίγειων δυνάμενων.

– Άμεση χρηματοδότηση και στελέχωση για την εκπόνηση των αναγκαίων μελετών και υλοποίηση έργων (για την εκτίμηση της επικινδυνότητας, την απομάκρυνση της ξηρής καύσιμης ύλης κλπ.).

– Άμεση εκπαίδευση του πληθυσμού (σχετικά με μέτρα πρόληψης, διαδικασίες εκκένωσης χώρων εργασίας και κατοικίας κλπ.) και μέτρα προστασίας των εργαζομένων και του πληθυσμού χωρίς καμιά οικονομική επιβάρυνση κατά τη διάρκεια πυρκαγιών και άλλων φυσικών ή τεχνολογικών καταστροφών (μεταφορά και διαμονή σε ασφαλείς χώρους, νοσοκομειακή περίθαλψη κ.ά.). Άμεση αποκατάσταση των προβλημάτων σε δίκτυα και υποδομές με ευθύνη του κράτους.

– Κατάργηση του κανονισμού Πυροπροστασίας [(ΚΥΑ 55904/19-5-2023 περί της πυροπροστασίας των ακινήτων (ΦΕΚ 3475/Β/2023)], που εδράζεται στην ατομική ευθύνη των κατοίκων και φορτώνει τις λαϊκές οικογένειες με τεράστια βάρη για τους καθαρισμούς, τις οικοδομικές μετατροπές σε περιφράξεις και σπίτια.

– Να καταργηθούν το πλαίσιο χρήσεων γης, η αντιδραστική δασική νομοθεσία που ψήφισαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ και διασφαλίζει τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, που υποτάσσει το περιβάλλον στο κέρδος και καθιστά αδύνατη τη διαχείριση και προστασία των δασών από κάθε κίνδυνο.

– Διακοπή όλων των μη αναγκαίων εργασιών όπου εκδηλώνονται πυρκαγιές, έντονα καιρικά φαινόμενα κλπ., με πλήρη αποζημίωση των ημερομισθίων των εργαζομένων.

– Άμεση απορρύπανση περιοχών που έχουν πληγεί από πυρκαγιές, τεχνολογικά ατυχήματα ή φυσικά φαινόμενα. Εκτίμηση της επικινδυνότητας με κατάλληλες μετρήσεις επικίνδυνων παραγόντων, εκτίμηση της έκθεσης του πληθυσμού σε επικίνδυνες ουσίες, λήψη μέτρων προστασίας και αποκατάστασης της υγείας του πληθυσμού χωρίς καμία οικονομική του επιβάρυνση.

– Πλήρης και ουσιαστική καταγραφή της καταστροφής των καμένων εκτάσεων και των λαϊκών περιουσιών. Άμεση και ουσιαστική στήριξη και αποκατάσταση των πληγέντων από τις πυρκαγιές και από κάθε φυσική ή τεχνολογική καταστροφή, με πλήρεις αποζημιώσεις στο 100% των απωλειών τους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Να εξασφαλιστεί η διαμονή σε ξενοδοχεία με κρατικά έξοδα για όσους χρειάζεται και για το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την αποκατάσταση των ζημιών.

– Κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών με ευθύνη του κράτους και απαλλαγή των φορολογικών υποχρεώσεων, πάγωμα της πληρωμής των δανείων για τους πληγέντες.

– Κήρυξη όλων των καμένων δασών και δασικών εκτάσεων ως αναδασωτέων, ανεξάρτητα από το ιδιοκτησιακό καθεστώς. Καμία αλλαγή στον χαρακτήρα και τη χρήση γης. Να θεωρηθεί παράνομη η οικοπεδοποίηση των καμένων δασών και δασικών εκτάσεων. Μέτρα προστασίας από καταπατήσεις, εκχερσώσεις και άλλες προσπάθειες αλλαγής του χαρακτήρα των καμένων δασικών εκτάσεων.

– Απαγόρευση της εγκατάστασης ανεμογεννητριών και φωτοβολταϊκών σε καμένα δάση και δασικές εκτάσεις.

Οι εκλεγμένοι της “Λαϊκής Συσπείρωσης” σε Περιφέρειες και δήμους θα συνεχίζουν και το επόμενο διάστημα με όλες τις δυνάμεις τους να παλεύουν κόντρα σε μια πολιτική που αντιμετωπίζει τις ζωές μας και τον φυσικό πλούτο ως κόστος».

Αγωνιστική διεκδίκηση πόρων και μέσων μαζί με τον λαό



Την πολιτική όλων των κυβερνήσεων που αντιμετωπίζουν τα δάση ως εμπόρευμα και πεδίο κερδοφορίας επισήμανε μεταξύ άλλων στην παρέμβασή του ο Ηλίας Σταμέλος, δήμαρχος Καισαριανής. Αναφέρθηκε στην τραγική υποχρηματοδότηση του κράτους προς τους δήμους, αποκαλύπτοντας ότι για «τον δήμο Καισαριανής, η κρατική επιχορήγηση για την πυροπροστασία είναι μόλις 71.000 €. Από αυτήν, το 65% παρακρατείται ως εισφορά στον ΣΠΑΥ, που επίσης έχει θέσει ζήτημα αύξησης χρηματοδότησης από το κράτος. Το ποσό αυτό δεν επαρκεί ούτε για τα απολύτως αναγκαία.

Υπογράμμισε ακόμα ότι «ο Δήμος στερείται εξοπλισμού, καθώς δεν διαθέτει υδροφόρα ικανή να υποβοηθήσει το έργο του πυροσβεστικού σώματος σε μεγάλη φωτιά, ενώ το προσωπικό που μπορεί να συμβάλει στον επιχειρησιακό σχεδιασμό αφορά αποκλειστικά τους μόνιμους υπαλλήλους και είναι μόνο 20 εργαζόμενοι. Γι’ αυτό και κόντρα στον απαράδεκτο νόμο Βορίδη εμείς στηρίζουμε μέχρι τέλους τους εργαζόμενους, στο δικαίωμά τους στη μόνιμη και σταθερή εργασία, γνωρίζοντας τις κυρώσεις που επιφέρει για εμάς. Η καθημερινή τους προσφορά είναι που εξασφαλίζει χρόνια τώρα τη λειτουργία των υπηρεσιών αυτών που ξεκληρίζονται οργανωμένα από την κυρίαρχη πολιτική που άλλοτε απαγορεύει πλήρως και άλλοτε εγκρίνει την πρόσληψη προσωπικού με το σταγονόμετρο».

Ο Ηλίας Σταμέλος, σημειώνοντας ότι η προστασία του δάσους και της ανθρώπινης ζωής και λαϊκής περιουσίας είναι μονόδρομος, τόνισε την αναγκαιότητα της διεκδίκησης. «Προσανατολίζουμε τη δράση μας στη διεκδίκηση όλων των απαραίτητων μέτρων από το κράτος μαζί με τους εργαζόμενους του Δήμου και τον λαό της πόλης, στην εκπαίδευση των κατοίκων και του προσωπικού του Δήμου για ετοιμότητα σε τέτοια φαινόμενα, στη δημιουργία έργων υποδομής που θα θωρακίσουν ουσιαστικά τον Δήμο μας», είπε κι έφερε συγκεκριμένα παραδείγματα παρεμβάσεων.

Παντελής έλλειψη κεντρικού σχεδιασμού από το κράτος



Την παντελή έλλειψη κεντρικού σχεδιασμού από το κράτος σε επίπεδο πρόληψης και καταστολής των πυρκαγιών, επισήμανε μεταξύ άλλων στην παρέμβασή του ο Βαγγέλης Σίμος, δήμαρχος Πετρούπολης καταγγέλλοντας ότι κυβέρνηση και τοπικές αρχές αναλώνονται σε φιέστες με τη συμμετοχή χορηγών, ΜΚΟ και επιχειρηματιών, πολλοί από τους οποίους έχουν βάλει πόδι στα δάση, με βάση και το δασοκτόνο πλαίσιο που έχουν διαμορφώσει οι εκάστοτε κυβερνήσεις.

Εξαιτίας της υποχρηματοδότησης που όλες οι κυβερνήσεις εφαρμόζουν, στο Δασαρχείο Πετρούπολης υπάρχει μόλις ένας δασοφύλακας, ο οποίος δεν επαρκεί φυσικά να καλύψει ούτε το κομμάτι του Ποικίλου Ορους που ανήκει στην Πετρούπολη, κατήγγειλε. Αναφερόμενος στο κόστος των στοιχειωδών μέτρων πρόληψης, ανέφερε ότι ανέρχεται σε 280 χιλιάδες ευρώ, εκ των οποίων η κρατική χρηματοδότηση είναι μόλις 82 χιλιάδες ευρώ, με τον Δήμο να καλείται να καλύψει τη διαφορά ενώ στο τμήμα της πολιτικής προστασίας του δήμου, υπάρχει μόλις μία υπάλληλος, που τοποθέτησε η «Λαϊκή Συσπείρωση» μόλις ανέλαβε τη διοίκηση του Δήμου, γιατί πριν δεν υπήρχε κανείς (!) μαζί με 30 εποχικούς πενταμηνίτες που προσλαμβάνονται το καλοκαίρι, εξαιτίας της νομοθεσίας που απαγορεύει τις προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.

Τραγικές ελλείψεις σε Δασαρχεία και Πυροσβεστική


Η κυβέρνηση επικαλείται την «κλιματική αλλαγή» για να δικαιολογήσει την ανυπαρξία ουσιαστικών μέτρων πρόληψης και κατάσβεσης αλλά και για να κρύψει και ν’ αποποιηθεί των ευθυνών της για τις καταστροφές που φέρνει η πολιτική που εφαρμόζει στον τομέα της αντιπυρικής προστασίας, επισήμανε μεταξύ άλλων ο Μιχάλης Σελέκος δήμαρχος Χαϊδαρίου.

Ενώ η περιοχή έχει πολλές δασικές εκτάσεις, ορεινούς όγκους που φθάνουν στα σύνορα με τη Βοιωτία και μεγάλη βιομηχανική ζώνη, το Δασαρχείο Αιγάλεω έχει μόλις 4 δασολόγους, 10 δασοφύλακες και κανέναν δασεργάτη! Οι εργολάβοι που αναλαμβάνουν τον καθαρισμό των δασών, δεν έχουν την επιστημονική επίβλεψη από το δασαρχείο, με αποτέλεσμα τελικά οι όποιες εργασίες να είναι αποσπασματικές και αναποτελεσματικές. Τα δάση παραμένουν αφύλακτα, οι δασικοί δρόμοι δεν επισκευάζονται, δεν λειτουργούν γεωτρήσεις, βάνες, δεξαμενές νερού. Κατήγγειλε ακόμα τις σοβαρές ελλείψεις προσωπικού και τεχνικού εξοπλισμού στην Πυροσβεστική.