Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 26ης Φλεβάρη η Δημοτική Αρχή Τομπούλογλου της ΝΔ εισηγήθηκε και πέρασε την δυνατότητα παραπέρα επέκτασης του ωραρίου λειτουργίας μουσικής μέχρι τις 3 το πρωί σε όλες τις περιοχές του Δήμου, συμπεριλαμβανομένου του “προστατευόμενου” προσφυγικού συνοικισμού.
Θυμίζουμε ότι ο, ήδη προβληματικός, κανονισμός που είχε ψηφίσει η διοίκηση Βούρου προέβλεπε δυνατότητα παράτασης της λειτουργίας μουσικής το χειμώνα μέχρι τις 1π.μ., το καλοκαίρι μέχρι τις 2 π.μ. και στον προσφυγικό κανονισμό μέχρι τις 1 π.μ.
Δηλαδή έχουμε μια επέκταση από 1-2 ώρες που έρχεται να προστεθεί στην πραγματικότητα της γενικότερης ασυδοσίας από σημαντικό μέρος των επιχειρηματιών.
Η Δημοτική Αρχή Τομπούλογλου ακολουθεί κατά πόδας και επεκτείνει την πολιτική της Διοίκησης Βούρου. Οι προτεραιότητες της υπαγορεύονται, όπως ακριβώς και της προηγούμενης Δημοτικής Αρχής, από τη στρατηγική ανάδειξης του Δήμου σε μητροπολιτικό πόλο επιχειρηματικών δραστηριοτήτων τουρισμού, αθλητισμού και εμπορίου:
Στο κέντρο της πόλης προτεραιότητα είναι η εξυπηρέτηση των επιχειρηματιών της εστίασης – διασκέδασης σε βάρος της ποιότητας ζωής των δημοτών και του παραδοσιακού οικισμού ο 'οποίος δέχεται άλλο ένα πλήγμα.
Στο τεχνικό πρόγραμμα, ως συνήθως βρίσκονται εκατομμύρια για “αναπλάσεις” εκατομμυρίων αλλά δεν υπάρχει μία για το χάλι των ΕΠΑΛ.
Το Άλσος μπαίνει και αυτό στη μέγγενη της επιχειρηματικότητας, προτάσσοντας τον νέο "Κένταυρο" - που σχεδιάζεται ως μονάδα μαζικής εστίασης- και την τσιμεντοποίηση δια των “αναπλάσεων”, αδιαφορώντας για την ορατή υποβάθμιση και εγκατάλειψη του φυτικού κεφαλαίου και υπονομεύοντας τον δασικό χαρακτήρα του.
Χωρίς πρόγραμμα απαλλοτριώσεων αλλά άμεση εξυπηρέτηση κάθε αιτήματος επιχειρηματιών για χώρους, υποδομές, δημοτική γη και περιουσία.
Φυσικά όπως γνωρίζουν πολύ καλά οι κάτοικοι, η η επέκταση της “νύχτας” και η μετατροπή του ιστορικού κέντρου της Νέας Φιλαδέλφειας σε υπερτοπικό "ξενυχτάδικο" και έχει τίμημα το οποίο βιώνουν οι κάτοικοι και η νεολαία, έχει θύματα το περιβάλλον, και το δημόσιο χώρο.
Καλούμε τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους νέους και τις νέες, να μην αποδεχθούν τη μετατροπή του κέντρου του Δήμου σε “γκέτο”, τον εκτοπισμό της κατοικίας και την αλλοίωση του προσφυγικού χαρακτήρα για τα κέρδη κάποιων λίγων.
Να αντιπαλέψουν τις αρνητικές αλλαγές, που είναι σίγουρο ότι θα έχουν και παραπέρα συνέχεια.
Στο δίλημμα «τα κέρδη τους ή οι ανάγκες μας» να απαντήσουμε με τη διεκδίκηση της ζωής που μας αξίζει.